Küçükken ne güzeldi hayallerimiz. Büyüdükçe ne değişiyor sizce?

Okul hayatı boyunca kalıplaşma modeline maruz kalıyoruz o hayalleri olan çocuk tamamen bunlardan torpilenerek tek tip insan modeline sokuluyor. Büyüdükçe masumluk gidiyor derler ya doğru hayat bize acı ve kötülükleri öğretiyor artık hayallerimiz çocuksu ruhumuzu kaybediyoruz. Zaten hâlâ hayallerde yaşayan birini görünce insanların tepkisi şu oluyor
"Bu insan garip, farklı" aslında hayalleri olan biri normaldir yaratıcıdır hâlâ ruhu yaşıyordur..

Küçükken kurduğumuz hayallerin büyüdükçe gerçekleşemeyecek şeyler olduğunu gördüğümüzden dolayı hayal kurma şeklimiz değişti sanki ama bence hayal kurmayı bırakmadık, artık daha gerçekçi düşünüyoruz. Hayallerimizi birebir yaşayamıyoruz belki ama büyüdükçe asıl amacımızı buluyoruz eninde sonunda. Ben mesela küçükken süper kahraman olup maske takıp insanları falan kurtarmak istemiştim aynı filmlerdeki gibi, ama büyüdükçe bu hayalim şekillendi ve gerçek hayatta olabilecek bir hale geldi, şu an o yolda ilerliyorum. Maske hayal ettiğim gibi değil ama olsun, önemli olan sonuçtur herhalde ^^

Küçükken hersey güzel di simdi herkesin elinde telefon düşmüyor önceden herkes alın teri ile kazanırdı para simdi ise orasını burasını açarak fenomen olmaya çalışan bir çok insan var