Kendimi sevemiyorum, ne yapabilirim?

Merhaba,

Zihnimiz sahibini hayatta tutma amacıyla sürekli tedbir arayışındadır. Bunun için de olur olmaz şekilde istemsiz ve kontrolsüzce düşünce üretir. Bu düşüncelerin neredeyse hiçbiri işe yaramaz niteliktedir çünkü hepsi olumsuz bakış açısı ile kişide ıstırap yaratır.

“Kendimi sevemiyorum” da aslında bir düşünceden ibarettir ve aslında gerçeği yansıtamaz. Özellikle de siz ona inanarak enerjinizle beslemediğiniz taktirde.

Yakından bakarsanız “kendini sevememek” mantıksız bir önermedir, imkânsız gözükür. Bir kişi ancak bir başkasını sevmeyebilir öyle değil mi? Kendinizi sevemeyen de kim o zaman? İçinizde kaç kişi yaşıyor, bir mi iki mi? İnsanın kendini sevememesi için bir seven bir de sevilen kişi olması gerekmez mi? Sıkça rastlanan bu durum insanlığın bir seviyede kişilik bölünmesi yaşadığının işareti midir?

Aslında tüm bunların bir açıklaması var. İnsanoğlu zaman içerisinde düşünce proseslerine kendini o kadar kaptırdı ki tüm gerçekliğini zihninden yükselen göreceli algılardan ibaret olduğunu sanmaya başladı. Yani gerçek özünü yansıtan yüksek bilinci unuttu ve kendini zihin sandı. İnsanlığın büyük bir kısmı gibi sizin de yaşadığı ikilemin ve yanılsamanın kaynağı budur.

Zihninize inanmayın, onun önermeleri size çok mantıklı görünse bile gerçeğin ancak çok ama çok küçük bir kısmını yansıtabilirler. Gerçek çok daha geniş bir bakış açısı gerektirir. Diyebilirsiniz ki, “zihnim haklı, kendimi sevmemem çok normal çünkü ben aldatılmış biriyim, sevmeye değer değilim, değersizim, o yüzden de kendimi de sevmiyorum”. Bunların da hiçbiri gerçek değildir, çünkü bunlar düşüncelerden ibarettir ve düşünceler gerçeği yansıtamaz. Siz kendinizi sevmiyor sanabilirsiniz ama çevrenizde mutlaka sizi çok seçen birileri vardır öyle değil mi? Hangisi gerçek? Siz sevilmeye değer biri değilseniz nasıl oluyor da başkaları sizi sevebiliyor, mesela en basitinden anneniz babanız?

Düşünceler zihnin oyuncaklarıdır ve muhtemelen çocuklukta inandığınız bilinçaltı kalıplarınızın dışa vurumlarından ibarettir.

Aldatılmış olmak bir sevilmeme sebebi olamaz çünkü aslında bu durum kesinlikle sizinle değil, size karşı dürüst olmamış olan partnerinizle ilgilidir. Onun hayatla ilgili değerlerinin yeterince olgunlaşmaması ile ilgilidir. Ama zihniniz hemen sizi suçlar çünkü bir daha gerçeklememesi için size tedbir aldırmaya çalışır. Oysa durum sizinle ilgili olmadığı için değiştirmeye de gücünüz yetmeyecektir. Bu konuda tek yapabileceğiniz kendinizi sevmek ve böylece çekim enerjinizi sizi gerçek anlamda seveceklere yöneltmek olabilir.

Bir pratik olarak aşağıdaki sessiz uygulamayı deneyebilirsiniz:

Bir an için gözlerinizi kapatın ve “kendimi sevemiyorum” cümlesinin gerçeği yansıtmadığını düşünün. Sadece bir an için. Kollarınızla sarın kendinizi ve tüm geçmişinizle ve hatalarınızla kabul edin o güzel varlığınızı. Geçmişteki hatalarınızın en büyük öğretmeniniz olduğunu sevgiyle hatırlayın ve sizin büyüme yolunuzdaki katkılarından dolayı şükredin onlara. Sadece şimdiki ana odaklanarak olumlu duygularla önünüzdeki kocaman geleceği ve şu andan itibaren hayatınızda yaratabileceğiniz tüm o harika şeyleri fark edin. Şimdi derin derin nefes alıp verin. Tam kalbinize doğru. Hiç düşünmeden sadece hissedin, algılayın. Kalbinize dolan nefesin yarattığı ferahlığı ve esenliği hissedin. İşte sizin gerçek kimliğiniz orada yer almaktadır. Ona ulaşmanın en etkin yolu da dikkatinizi zihninizin kontrolsüzce ve istemsizce yarattığı düşüncelere vermekten ve onlara inanmaktan vaz geçmekte yatar.

Size kolaylıklar dilerim. Daha detaylı bilgi, yardım ve deneyim için benimle istediğiniz zaman profilimdeki linkler vasıtasıyla irtibata geçebilirsiniz.

Sevgilerimle.