Hayatta herkesin bir dönem, herhangi bir alanda dibi gördüğü zamanlar olmuştur. Maksat bu değil... Çünkü bu sabit bir şey. Genel olarak herkes yaşar. Bazen umutları biter, bazen motive tavan olur, bazen arada kalırlar... Birçok duygu ve olayı yaşamaya meyilliyiz.
Umutsuzluk da böyledir. Genelde üst üste başarısızlık yaşadığımızda ya da hata yaptığımızda hissederiz böyle. Sonrasında belki günlerce etkisinden çıkamayız. Kimi yoluna başka hayalleri için devam eder, kimi hiçbir şey yapmaz ve pes eder. Pes edenin kazanmak gibi bir olasılığı olmaz. Ancak hayalleri için devam eden olasılıklar içinde mücadele eder. Belki yine kaybeder ancak ne kadar dibi görürse görsün biraz zaman geçtikten sonra tekrar çalışmalarına devam eder. İşte şu devam eden benim. :D
Öyle bir dibi yasadim ki cok degil bir kaç ay öncesi.. dedim ki kalkamayacagim galiba sanki bütün binalar ustume çökmüş nen zaten dipteyken hersey daha da ustume ustume gelmis gibiydi icimin yandigina şahit oldum tenimin tenime kustugune aynada kendi yüzüme bile bakamiyordum herseye küstüm gece uyuyamiyordum gunduz uyanmak imkansizdi tuvalette bile hüngür hüngür agliyordum.. Öyle güzel güluslerim vardi ki caldilar dedim benden bir daha hic gulemeyecegim zannettim ama cok dua ettim ve sabrettim su an ayaga kalktim niyetim zirvede olmak değil ama dibi boyladim diye orada da kalmayacağım bugune kadar hep savastim yine savaşacagim 10 kere dusersem 10 kerede ayağa kalkacam ve pes etmeyecegim. Sizde pes etmeyin arkadaslar güçlü olun sizin en büyük dostunuz siz kendinizsiniz. Önce siz sevin kendinizi önce siz değer verin kendinize. Aciyi kederi yaşayan ilk kişi siz değilsiniz ve son kişi de siz olmayacaksiniz. Hayat kisa okadar uzun değil ki hadi bugün kalk ve hedefler belirle onlara ulaşmak için uğraş.
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Evet oldu öyle bir dönem hayatımda hiç canımın o kadar yandığını hatırlamıyorum ama çok zor atlattım ve o dipten çok zor çıktım hayat tecrübelerle dolu insan yaşayıpta öğreniyor bazı şeyleri çok şükür hepsi geride kaldı
Farklı türevde dip ler yaşadım... ; * '' Yanlış şık 1 yıl, yanlış üniv. 4 yıl, yanlış meslek 40 yıl, yanlış eş bi ömür kaybettirir demişti, eski bir hocam... '' Meslek ve üniversite değişimlerden müzdarip, karar veremeyen ve bir türlü mutlu olamayan bir öğrenci iken,... * Ölüm... Sonra sevdiklerimi kaybetmeye başladım... Kariyer, iş , meslek derken çok sevdiklerimizi unutmuşuz, bir baktığımda, evet dip bu an dır. Dedim... Sonra iletişim yeteneğim, idealist bir insan olmam, insanların kolay dertlerini ortak olmam farklı bir dala beni yöneltti... O kadar fazla dert denilen şey var ki, kimi zaman ağır gelse de, hepimizin bir sınır eşiği var sadece bunun farkında olmak asıl çözüm... * Şimdiler de ise, bu karanlık dip leri düşünmek yerine... Artık o sulardan çok yukarılara çıkıp, gökyüzü ile güneşleniyorum, gülümseyerek... Böyle çok daha neşeliyim, ve yaşam çok kısa...
Olmaz mı , oldu tabi. Şimdi Üsteğmenim hava kuvvetlerinde. Hava Harptayken 'Kemal Boyacı' isimli Komutanım olmuştu , kızardı söverdi severdi ama güzel bir eğitmendi , 'Sen ilk ne uçurdun?' Sorusunu sordu bana 'T-41 Eğitim Uçağı Hocam?' Dedim yanlış yanıtı verene kadar , uçuşunu kestim. Çalış gel cevabını verdi , gittim bir gün odasına Komutanım 'Uçurtma , yani sorunun cevabı uçurtma.' Dedim o gün bu gündür o olayı atlatamıyorum , gördüğüm en iyi eğitimcilerden biriydi diyebilirim. Birde aşk konusunda dibi gördüm orası bende kalsın :)
Gerçekten dibi gördüğüm; o an umudumu kaybettiğim, her şeyin bittiğini düşündüğüm bir an oldu. Film şeridi misali herşey gözümün önüne geldi. Ama iyi ki de oldu; çünkü güçlü kalmayı, mücadele etmeyi o anı yaşadıktan sonra öğrendim. Ayağa kalktım, çabaladım,”hayata yaşamaya geldin, pes etme” dedim kendime ve artık umutsuzluğa kapılmak yerine savaşıyorum artık.
Evet oldu.. Boşandığım zaman o süreç beni hem maddi hem de manevi olarak oldukça yıprarmıştı. Öyle ki "bundan sonrası yoktur herhalde.." dediğim zamanlar dahi oldu. Şimdi şükürler olsun 2-1 skor ve öndeyim.
Her insanin hayatında olduğu gibi benimde hayatimda bi kaç zorlu viraj oldu.. Dibi gördüğümü, herşeyin bittiğini düşünmedim ama güvenimi yitirdiğimi ve manevi açıdan çokça zorlandığımı itiraf etmisliğim var 😊 iyi ki de var o günlerin sayesinde bugünlerdeyim..
Ciddi zorluklar ve uç rezillikler çektim ama hiç dibi gördüğümü düşünmedim.. Şikayet ettim ama fazla değil. Çünkü Şikayet etmek bir işe yaramıyordu. Bu yüzden hep bir yol arardım ki yine olsa ararım. Bildim bileli umuttur içimdeki delinin harcı.
Evet kuzey ırak link dagında çatışmada sıçrama yaparken düşmüştüm 250 metreden keskin nişancı 6 ila 7 el net atış yaptı üzerime o kanas mermileri beynimle kafatasını yapıştıyordu sanki o şaklama seslerini unutamam kıpırdayamyordum öldüm mü acaba diye düşünürken kurtarıldım
O anı yaşadım ve ayağa kalkması hiç düşünüldüğü kadar kolay değil. Kalktığın zamanda belki yürüyebiliyorsun ama koşmaya uzun zaman gerekebiliyor taşıdığın yük seni diğerlerinden geride bırakabiliyor ya da 2 kat efor harcaman gerekiyor.
Henüz o kadar kötüsünü yaşadım diyemem, bunu düşüneceğim bir an olursa yüksek ihtimal hiçbir çıkış noktası bulamamış ve umudumu, azmimi kaybetmiş olurum. Bana bunu hissettirebilecek olaylar çok uç noktalar olur.
Ben çok zenginliği de gördüm Amerikadan oyuncaklar gelirdi ben küçükken ben çok fakirliği de gördüm ay sonunu nasıl geçindireceğiz diye ve şu bir gerçek ki tecrübe insanı güçlendiriyor. En önemlisi de sabır ve şükür.
hayatimda cok travmalar yasadim ama hep umutluydum. Ve hep kendime guvendim hepsinin de altindan kalktim. Bana o yuzden tum sorunlar dipler viz gelir tiris gider hepsini yerim.
Dibi gördüğüm, umudumu kaybettiğim anlar oldu. Öyle ki; acaba artık toplanır mıyım dedim. Hatta bazen o çöküntüyü yaşıyorum, dibi gördüğüm yerden kalkmayı da biliyorum.
Dibi gördüğümü düşündüğüm zaman olmadı bizzat dibi gördüm. Ama şimdi daha güçlendim yani 25 yaşında ki birisinin yaşamayacağı şeyleri yaşayarak güzel bir tecrübe aldığımı düşünüyorum 😊
Hiç dipten çıkamadım ki, ne zaman dipten çıktım desem hep daha dibini gördüm. Ama en dibi kapkaranlık zamanlarımda gördüm. O karanlık hep peşinde olur insanın
Madde kullanıyodum ve ailemin öğrenmesiyle dibi gördüm sandım ama evdeki sorunlar yüzünden evden kaçtım gittiğim arkadaşım beni kullanıyomuş herşeyimi çaldı etti davalık falan olduk işte o zaman o an dedim ki burdan sen güçlü çıkabilirsen herşeyi geçmişte bırakırsın... şu an 6. Ayımdayım ve gerçekten bunu başardım ve bir sürü ders çıkardım kendime dibi keşke görmeseydim demiyorum asla o zamanları yaşamasaydım şu an hayat hala bana toz pembeydiii
Her zaman daha dip olabileceğini biliyorum. En dibi görmek mümkün değil diye düşünüyorum. İniş çıkışlar olması ise heyecanı yitirmemek, arada kendine getirmek adına iyi olabilir.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
