Kafamda deli düşünceler?

küçükkende biraz yaşıtlarım tarafından zorbalığa uğradım açıkçası hadi çocukken acımasız oluyorlar diyorsun ama etkisi devam ediyor.. genelde hep yalnız hissettim kendimi babam ben küçükken vefat etti kardeşimde yok şimdi evliyim gerçi, annem evliliğimizi istemedi hep zorluk çıkardı annemle eşim arasında çok kaldım baya mutsuz dönemler geçirdim destek göremedim içimi dökebileceğim bir arkadaşım olmadı ya da ben güvenemedim bilmiyorum ama haklısın düşünmemek gerek bazı şeyler elimde değil belki alışkanlık oldu bilmiyorum

Aile ile ilişki arasında kalmak nasıldır bilirim bu yüzden erkek arkadaşımla ayrıldık. Mutsuz olduğun şeylerden uzaklaşmalısın. Aileni seçemezsin ve onlarla mutlu olmayı öğrenmelisin. Arkadaşlık gerçekten önemli birine anlatabilmek ama eşin bu konuda yardımcı olmuyor mu?

eşimde artık annemin tavırlarından bıktı onu da anlayabiliyorum açıkçası çünkü ben bile kızı olarak bıktım gerçekten çözümle karşısına geliyorum duygusal olarakta dinlemeye çalışıyorum fakat hep işi yokuşa sürmeye çalıştığı için artık mutsuzlaştım annem aradığında telefonu açasım gelmiyor açmazsam telefonu daha çok sinirleniyor ya whatsapptan resmen taciz ediyor birde yaş farkımız var yani nesil farkı o çatışmalarda tabii oluyor zor gerçekten ben bunaldım artık

sanırım bir şeyleri düşünmeyi bırakmalısın. yatağa yattığında gününü nasıl geçirdiğini düşün ve sana iyi gelecek şeyler yap gününü boş değil anlamlı ve dolu geçirmek senin elinde ama böyle devam edersen mutluluğu hissedemezsin

mutlu olunca bile bana resmen haram oluyor, bir şey olacak kesin daha felaket şeyler olacak diye endişeleniyorum ama bu böyle sık sık olan bir şey değil böyle belli dönemlerde özellikle mevsim geçişlerinde artış gösteriyor teşekkür ederim tekrardan bu arada yorumun için

yardımcı olabilmek isterdim rica ederim