18 yaşındaki haliniz karşınızda olsa ne derdiniz?

Kimi zaman işe yaramayacağını bilsek te koşarız ya öylece sevdiklerimize... Tıpkı bir çocuk gibi...
Oysa yokturlar, olmazlar karşımızda...
Yine de yaşamak isteriz...
Bu bana çok insani, çok duygusal , fakat çok travmatik gelse de , belki de karakterim... Yinede deniyorum... : )

Bi an düşündüm ve hak verdim, haydi o halde yinede yapabildiklerimiz ile mutlu olalım, sayenizde akşam çok sevdiğim iki arkadaşım ile böyle bir akşamım olsun istedim ve randevulaştım... Özlemişim ne de olsa dedim, belki kendim ile yapamam karşılıklı , fakat aynam olan dostlarım ile bunu yapabilirim... Teşekkürler...

Aslında özlemişim çok ca , uzun zaman oldu, zaten yakında yine her yeri kapatırlar yine diye içimden geçirdim, rezervasyonu yapıp size teşekkür ederken :)
Kısa bir telefon görüşmesi, çok gülümsetti bak paylaşayım ;
Hale: '' napıyosun hayırsız, ? ''
Ben : '' akşam içelim mi Zamane de? ''
Hale : '' Abi o kadar mı özledin '' ( gülüyor bu arada )
Ben : '' uzatma lütfen Barışta gelicek , eski günlerdeki gibi ''
Hale : '' Tamam, lütfen hesabı Barışa kitle : ), holding varisi brocum o... ''
Ne kahkaha attım... Pek iyi geldi..
Tekrar teşekkürler : )

Eğlenceli kişilikler ya : )
Belki de gülümseyi hatırlatan insanlar lazım işte böyle ce...
Böyle Kimi şeyleri hatırlamak, hatırlatmak ta büyük bir değer... Bu platformun bu yönünü seviyorum, yaşamımdaki farklı şeyleri görebilmemi sağlayan insanlar var...
Sohbetin neşesi kaçmaması adına, tadında bırakıyorum...
Belki başka sorularda buluşuruz...