"Herkesle aram iyi olsun" insanlarını seviyor musunuz?

Bu tür insanlara önceleri hak veriyordum, sanki çatışmadan kaçınmayı prensip yaptıklarından herkes ile araları iyi olabiliyordu. Sonraları gördüm ve anladım ki, bu tavır aslında temelde korkaklık, omurgasızlık ve aslında hiçbir prensibi olmadığından ileri geliyormuş.
Herkesle iyi geçinmek mümkün değildir. Ya herkesle geçinme yoktur, yani kimseyi aslında ‘görmüyordur’ ya da her insanın nabzına göre şerbet veriyordur. Aman böyle bir insana güvenmeniz gerekmesin, dirsek temasında tutun, bir zarar gelmeyebilir ama olur da sırtınızı dayamanız gerekir, ilk fırsatta nasıl sizi sattığına şaşar kalırsınız.
Bir tane çocukluk arkadaşım var, hayatta hiç aramız açılmaz sanıyordum, beraber yaşlanırız ne güzel vs düşünüyorduk.
Sonra ortak bir arkadaşımızla bir iş ortaklığına girdim. İş ortağının bir sene sonra hem beni dolandırdığı ortaya çıktı, hem de beraber açtığımız dükkandan ayrıldıktan sonra gizli gizli geceleri girip soyuyormuş, çaldıklarını tanıdığa satmaya çalışırken ortaya çıktı. Adamın pişkinliğine şaşmanın ötesinde, çocukluk arkadaşım heriften kurtulmamda yardımcı oldu, ancak, şimdi anlıyorum ki, bir yandan da onu küstürmeyecek şekilde davranıyormuş. Adamın hırsızlığı tescilli, yaptığı belli, ama benim arkadaşım bir türlü adama rest çekemedi. En sonunda eğer onunla bir şekilde temas kurduğunu öğrenirsem sonsuza kadar arkadaşlığımızı bitireceğimi söyledim. İt herif yurtdışına kaçtı, yani bilemiyorum benim arkadaşımla görüşüyor mu ama görüşüyorsa dahi eminim bunu gizli yapıyor. Her şekilde pek saygım sevgim kalmadı. İşin kötüsü, eleman galiba farkında değil kimsenin onu sevmediğinden artık, çünkü sonuçta herkesin haklı olduğu bir durum yoktur, ancak omurgasızlık herşeye katlanma ve herkese hak vermeni sağlar, bundan da ne benim gibi mağdur ne de mağdur eden zorba hoşlanır, zira mağdur eden bile günün birinde kendisini de yüzüstü bırakabileceğini bilir kaypak herifin...
ha bunun alternatifi ‘taraf olmayan bertaraf olur’ mudur? Değildir, taraf olmaya zorlanmak hoş değildir, vakadan vakaya bakmak lazım, ama insanın temel prensipleri hakikaten varsa (kötülük etmem, hırsızlık yapmam, yalan söylemem vs.) herkesle iyi geçinmesi imkansızdır, eğer ortada herkesle iyi biri varsa, ya aslında asosyaldir ve kimseyle gerçek bir teması yoktur (ki zor, ama imkansız değil) ya da kaypak, korkak, dik durmayı bilmeyen denyonun önde gidenidir; dünyanın cehenneme dönmesindeki payı sandığımızdan fazladır böylelerinin, tesbiti kolay değildir, ama bir kere görüldü ve yayıldı mı, böylesi bir kötü şöhretten kaçmak da zordur. Haklı olarak sevilmez, ama açık açık yerilmez de...

Şöyle söyleyeyim, benim genelde dostum pek olmaz. İnsanlara hiçbir zaman o kadsr güvenmedim. Ancak bana davranışlarına göre ben de insanlara davranırım. Bir w çift lafımız olur çoğu insanla. Herkesle iyi geçinirim ancak bana iyi davranmayana ben de pek iyi davranmam🤷

İş hayatı veya çekişmenin yüksek olduğu, yerler için güzel bir tercih. Ama gerçek arkadaşlık için pekte güzel bir tercih değil.