Dışarıdan ne kadar sessiz hiç konuşmuyor derlerken, kafanızda ki seslerden sağır olduğunuz oldu mu?

Dışarıdan çok sessiz ve kendi hâlinde biri gibi görünüyorum zaten. Sıcak kayanın üstünde güneşlenen timsah kadar miskin. Kafamdaki sesler daha çok benden kaynaklı. Anılarım, düşüncelerim ve geleceğim sürekli kafamı tırmalıyor, sanki çok sayıda örümcek bacaklarına iğne geçirmiş ve beynimden yukarıya doğru tırmanmaya çalışıyor. Zihnimi bir türlü boşaltamıyorum, keşke elektronik eşyalar gibi olsak da bir restart atabilsek, şöyle bir kendimize gelsek. :D

Sessiz insan, kendisiyle meşgul olan insandır..
Kendini dinler, zihniyle savaş halindedir sürekli. Vakti yoktur dışarıya yanıt vermeye.
Doğru olanı benliğinde bulmakla ilgilenir, galip gelebilmek adınadır tüm çabası.
Gerektiğinde konuşmak, gerekmediğinde kendini dinlemek önemli bir yeti..
Keşke amaçsız insanlar bunu idrak edebilse.