Kimseyi gerçek arkadaş olarak göremiyorum, güvenemiyorum?

Öyle boşlukta hissediyorum ki kendimi anlatamam. Yanımda arkadaşlarım olmasına rağmen sanki onlara ait değilmişim, onlar benim dünyam için basit kalır gibi hissediyorum. Diğer arkadaşlarım sanki sürekli bana zarar verecek sözler söyleyecek ve canımı yakacak kıracak söylemlerde bulunacaklarını sanıp sürekli kendimi koruma hazırlığındayım. Basit insanların bile 2. tercihi oluyorum bazen ve sürekli öfkeli bir tuh halindeyim sürekli. Neden oluyor bu?