Kendime gelebilmem için ne yapabilirim? Tamamen bitik durumdayim?

Somut olmadigi icin anlatmak cok zor. Daha cok dusunceyle ilgili bozukluklar diyelim

Cok uzun aslinda..
Hani cocuklugunuza inmemiz gerekiyor diye bir espri var ya, benim gercekten cocuklugumun sorgulanmasi gerekiyor.

Bunu yapabilecek ya da buna tenezzül eden bir psikolog ya da profesyonel danisman gormedim henuz.
Yani hicbir sekilde carem yok gibi. Hepsi tukendi. Umudum da kalmadi zaten..

Maalesef buyuk sehirde yasamiyorum ve dediginiz gibi maddi imkanim da yok.
Gecen sene gidiyordum sadece 40 dk icin 150 lira oduyordum ve tedavi adi altinda hicbir terapi uygulanmadi.
Afedersiniz ama mal gibi oturup konusuyordum ki 40 dk neye yeterse artik, aklimda soru isaretleriyle geri donuyordum.

Inanmazsiniz orayi da denedim. Hatta disarda psikologu beklerken konusulanlara istemeden de olsa sahit oldum.
Psikolog kisi o konumda hicbir sey yapmadigini, yoldan geven herkesin bu isi yapabilecegini alayli ve dalgali bir uslupla arkadasina anlatiyodu ve is yerinde pek uygun olmayan cekirdek vb. gibi kuruyemis yiyordu gayet rahat bir sekilde. Sinirlendim ben de ciktim gittim ordan. Insan yillarca medet umup caba sarfedip hep ayni sonucla karsilasinca bir daha denemek istemiyor.

Bulundugum sehirdeki devlet hastanesine gittim. Karadenizde bir kiyi kenti. bilmiyorum ne zaman umut etsem emek ve zaman harcasam sonu boyle oluyo.

Sansim sanssizligim sanirim..
Keske su soru kalitesinde olmayan komikliklere verilen cevabin yarisi ben ve benim gibilere verilse..
Inanin caresiz kalmasam buraua yazmam. Gerci insanlar buraya eglenmeye giriyor ve cogunun amaci da makara ama insan yine de cevap bekliyor.