Olumlu detaylara.. Ya en esprili zamanlarımda ararlar, ya benden araba isterler, ya borç, ya da başka şeyler.. Biri de 2 seneye yaklaşan hastalık sürecimde, içinden gelerek "Nasılsın?" sorusunu yöneltmedi bana. Umurumda mı dersen, hayır değil.. İnsanoğlunun yapısındaki daimi detay, en iğrenç olgu da bu artık. Bu sebeple yalnızlığı mecburi bir şekilde yaşantımın merkezinde tutuyorum. Fayda da sağlamasınlar bana, istemiyorum. Sadece sahip olduklarımı mahvetmesinler yeter...
Sevgililerim en çok ayrılığımda ortak oldu. Tüm ilişki boyunca yanımda değildi çoğu. Ayrılırken birden bizim ilişkimiz oldu. Arkadaşlarım mutluluğuma ortak olurlar. Mutluysam arkadaşım vardır. Üzgünsem yoklar. Ailemde başarıma ortak olur. Başarısız olursam bir ailem olmuyor. İnsanlar bana değilde güzel şeylerime ortak oluyor.
Tuttuğum balıklara. Ben hafta sonu demez erkenden kalkıp denize çıkarım sabahın o soğunu yerim ellerim çatlar kesilir iğne batar yorulurum emek veriririm. Sonra millet bizede getir bizde yiyelim. Ulan gel beraber çıkalım diyorum Bi hafta sonum var kalkamam o saate diyorlar. Sanki benim 3 hafta sonum var. Sinirlendim bak 😠😠
Sevince ortak olurlar. Genelde insanlar goy goy yapmayı severler. Acı, hüzün, keder halinde yanında olup buna pek ortak olmaz istemezler. Fakat gel yemek var yer misin dersen koşa koşa gelirler.