Selam, lisedeyken yakışıklı bi çocuk vardı her doğum gününde herkes ona hediye alır en kral mekanlar da doğum gününü kutlarlardı. Ona imrenmiştim kimse benim doğum günümü bile hatırlamazdı o derece. Değersiz hissettim bir de biri özürlüye benziyosun demişti o da üzdü. Daha bir çok olay var ama hepsini anlatamam.
En sevdiklerimden birini kaybettiğimde kalan her üzüntümün toz zerresi olduğunu gördüm. En çok ona üzülürüm. Geri kalanlar geçiyor, bir şekilde adapte oluyor insan.