Gerçekten seven insan ne yapar?

Seven neler yapmaz ki…yalnız seven gizemli düyasında öyle bir konumda sevmeli ki uçuşunu kimseler görmemeli…divane olduğunu kimseler bilmemeli… aksi taktirde mecnun gibi dillere düşer…

Sana bir şeyler yazmaya karar verince bu söz takılıverdi dudaklarıma... Sahi seven insan ne yapar?... Seven insan ne yapmaz ki!... Bu klasik cümleyi çoğumuzun kurduğunu biliyorum…

Seven insanın halis niyeti siretinden suretine aksettiğiyle belli olur önce... Bu akis sizi ele verir… Sizin hakkınızda ilk kanaatler belirir… Sonra siretin sözlere yansımasında görülür seven insanın hali…

Son nokta çok önemlidir ve siretin yaşamda kendini bulmasıyla seven insanın neler yapabileceği ortaya çıkar...

Siret – Suret denklemini aşan siret – yaşam denklemine varamamışsa büyük bir yalancıdır...

Siret – Söz denkleminde bocalayıp kalmışsa aralarda kalan sevda beceriksizidir...

Ama Siret –Yaşam denkleminin çözüm yollarını bulmuşsa bu noktada seven ne yapmaz ki !...

Sevenin aldığı lokmalarda , içtiği suda , sevdiğini düşünmekten tıkanıp kalıyorsa ve onun yaşadığı iklimleri dahi kısa zaman aralıklarında özlüyorsa seven ne yapmaz ki!...

Onu görünce gülleri açılıyor söyleyemediği bütün sözlerle hasbihal oluyorsa ve her anını onun için bir gül mesafesinde yaşıyorsa seven ne yapmaz ki !.. Seven sevdiğini Antep fıstığı, Antep baklavası , Antep lahmacunu , Su böreği ve ballı süt bileşimi tadında yaşatıyorsaJ)))(Bu arada en sevdiğim yemekleri saydım galiba) seven ne yapmaz ki !...

Seven , sevdiğinin gül yüzünde , mah cemal-i ruşenin vermiş olduğu gecelerin kandil parlaklığında ve canlı ortamında olmak isterse seven ne yapmaz ki!...

Seven sevdiğinin sevdiklerini sever , seven sevdiğinin sevmediklerini de sevmez… Seven her boş anında arayıp sorar aranıp sorulmak ister… Seven sevildiğinden emin olmak ister… Bu noktada durup da seven , ne yapmaz ki!...

Seven, sevdiğini aşk sarmalında her gün biraz daha çoğaltarak sever... Seven sevdiğine ; doğrularını , sevdiğinin gözlerinin taa içine bakarak söyler… Seven büyük , sevilen büyükse aşk da sevda da büyük olur…

Seven yedi iklim dört bucak gezse de onu her daim yanında taşır… Seven bütün yazılarında sevdiğinin silüetini klavyesinde ve monitöründe resmederken , kendini cennetin semalarında ve sevdiğinin kelebek kanatlarında Nur’a konmuş Gül bahçelerinde görür… Bu noktada emin olunan , yani güven duyulan , kendi cennetlerinde neler yapmaz ki!...

“BENDE MECNUNDAN FÜZUN AŞIKLIK İSTİDADI VAR

AŞIK-I SADIK BENEM MECNUNUN ANCAK ADI VAR”

Diyen Fuzuli’den daha öte sevmeli ki sevenin neler yapacağı ortaya çıksın… Ol sebeptendir ki! seven öyle bir sevmeli ki bütün ilimler… ilimlerin yazarak bitiremediği hoyrat iklimler… iklimlerden yorgun düşmüş mevsimler…vel hasılı her zerrenin zerresinde bütün güzellikler imrenerek şaşıp kalmalı sevenin sevgisine…ama bu sevgi iki güzellik arasında gizem olarak kalmalı…aksi halde aşikar olursa gizemde kalanın sevgisi kutsanacaktır…yani gizemde kalanın sevgisi yüce bir sevgi olarak bilinecektir…

Seven insan sevdiğini belli eder.

Aşk bu, oyunlara, imalara, kaçma kovalamalara, yem atıp pusuya yatmalara zaman kaybettirilmez. O değerli zaman sevdicekle aşk içinde geçirilmelidir.

Hem olacağı varsa olur, yoksa olmaz; boşa kıvranmanın anlamı yoktur.

Hem sonra karşıdaki, acaba o da seviyor mu, yanlış mı anlıyorum, yanlış anladıysam ve açılırsam hepten kaybeder miyim gibi paranoyalara girmez, melankoli tarafından aşkı tüketilmez.

Ha bizim toplulumuzdan kızlar teklif etmiyor, gelip senden hoşlandım çocuk da demiyor; ama seven gitsin sevdiğini açıkça söylesin arkadaş. Aşk bu, oyun değil. Ya vezir eder ya rezil eder. Kararını veremeyenlere dünyayı zehir eder.

Ha söyleyemiyorsa da yemle memle oynamaz, arkadaş çevresidir, kankasıdır vb kanallardan içine işletir, ortam yaratır, açıkça sözlerle değilse de jestle mestle bir şekilde gösterir.

Yoksa Zeki üstattan şu dizleri hatırlatırım:

"çıkacaksın diye köşe başından

bekle bekle beklemekten usandım artık

çilemin gemisi gelmiş demirli

yükle yükle yüklemekten usandım artık "