Her şeyi içime atmaktan çok yoruldum?

Bu hayatta hep bir şeyler yapmaya çalıştım. Yetenekli olduğum bir işte gece gündüz demeden idman yaptım kendi kilomdan daha ağır kilolara girdim yeri geldi acıdan ağladım rüzgarı karşıma alıp çok koştum çok yoruldum beslenmeme uykuma dikkat edip kuralına göre yaşadım emeklerimin karşılığını alamadım. Bu süreçte sadece idmanlara odaklanıp iyice asosyal bir insan oldum etrafımda hiç bir arkadaş kalmadı her şeyi içime atmaktan dertlesecek kimse en azından bir arkadaşım olmamasından çok yoruldum. Etrafımdaki herkes kısa sürede büyük başarılara imza atıyor bense onlardan daha çok çalışıp hiç bir şey yapamıyorum kendimi çok güçsüz ve yanlız hissediyorum kimseyi eskisi kadar sevemiyorum yakın hissedemiyorum gerçekten değerini kaybedene kadar anlamadığımız en iyi şey şevkat arkadaşlar. Ailemden veya her hangi biriyle hiç dertlesemedim onlardan hiç sevgi belirtisi göremedim biraz sevgi ve şefkat görmek iyi gelebilirdi onlara kızgın veya kırgın değilim ama bu saatten sonra ne onlar beni sevebilir ne de ben onlara bir şey anlatabilirim her an benden bu kadar dememe az kaldı aranızda böyle bir süreçten geçen var mı varsa lütfen yardımcı olun