22 yaşındayım yaşlı hissediyorum, normal mi? Karşı cinsle yaşanmışlık hiçbir şeyim yok. Sizce çok mu geç kaldım?

Yazını dikkatlice okudum. Neredeyse tamamen beni ve yaşantımın bu zor kasfetli ve karanlık günlerini çok güzel anlatmışsın. Birebir seninle aynıyım. Artısı vardır eksisi yok yani. Tanışalım isterim eğer beni eklersen pek çok konuda iyi gelebilirim.

Birincisi bağlanmaktan korktuğun ciddiye alınabilecek sıkıntıların var. Destek almadıkça veya güvenebileceğin biriyle kendine olan sevgini ve güvenini, bağımsızlığını ve gücünü olumlu süreçlerle pekiştirmedikçe, çevrenden gördüğün olumsuz yargıların içerisine kendini hapsettikçe, daha iyi örneklerle karşılaşma ihtimaline engeller koyduğun her an olumsuz yargı ve savunmaların malesef hel sabitlenecek. Yasadıklarınla aynı şeyleri yaşadım. O yüzden iyi anlıyorum. Bu durumun üstesinden doğru kaynak, araç ve destekle gelebilirsin. Kendini sevmeyi öğrenmen en temel şart. Sevilebilir olmaya inancın, gerçek sevginin bir başkası için hiç bir talebi karşılamak zorunda olmadan da alabileceğini kavradıkça gelişecek. İyiyi güzel olanı sağlıklı ve dengeli bir ilişkiyi talep etmeyi, bu dengeyi kurabilmeyi ve sürdürebilmeyi yani karşılıklı olabilmeyi deneyeceksin. Hepsinin temeli kendine olan sevgiye bir kapı aralamakla başlar. Kendine saygı duymayı, kendi duygularını kabullenmeyi, istek ve ihtiyaçlarin için talep etmenin hakkın olduğunu kavradıkça ve kazandıkça hem olduğun her halinle kendini sevebilir hem de bir başkasını daha iyi anlayabilir olursun. Baskasına cektiğin duvarlar, kendini cezalandırmaktan öte bir sonuç doğurmazlar. Anlamaya çalışmak her seydir. Özellikle kendini. Bir kez güvenli bir bağlılığı sevgi ve dostluğu başarırsan bu sana ömrün hayatın boyunca hep referans olur. Sevmeyi öğrenmek her şeydir. Özellikle kendini.

Daha fazlasını ve güzel bir iletişimi kendi hayatının değişimi için denemek istersen, bir şeyler değişmesi gerektiğine inanıyorsan bunun tek koşulu sensin. Senin attığın adımlar. Kendi adımlarına saygı ve sevgi duymayı öğrenmeli ve isteklerine sahip çıkmalısın. Uzun uzun konuşmak istersen buradayım ekleyebilirsin.

ben de ilk 23 buçuk dolunca 4 aylık ilişkim oldu uzaktan sonra 25 dolunca tek gecelik terk edildiğim bir ilişkim sadece, yine içime oturdu geç yaşandı diye, evli olsam karıma sarılsam ayrılmasam huzurla uyurdum, biten samimi olmayan ilişkilerden midem kalktı.

Tam olarak okumadım. ama hayat bir yere kaçmıyor. Acele etme erkeklerin soyu tükenmiyor. Karşına öyle biri çıkar ki hayattan migden bulanır. İnsanlardan nefret edersin. Yapman gereken iki şey var. Ya sevgilim yok diyip aglamak ya da hayatına devam etmek.