Nasıl kırıcı biri olabilirim?

Inan senin gini pek çok insan var. Ben de senin gibiyim. Hayır demeyi bilmiyorum. Etrafımda 24 saat beni üzen insanlar bile olsa ben şu onlar üzülmesin diye diye bi cümle söyleyecekken 10 kere düşünerek konuşuyorum. Biri beni yanlış anladığı zaman ay amaaaan istediğin şekilde anla diyemiyorum kendimi doğru anlatmak için uğraşıyorum birde bu şekilde haksız duruma düştüğüm düşünülüyor. Yani sanki suçluymuşum da kendimi aklamaya çalışıyormuşum gibi. Bende kendimi değiştirmeyi çok istedim. Insanların beni kırmasına müsaade etmemek için bu sefer de ben kırıcı olayım dedim bende olamadım. Yani o an için olamadım. Ama karşımdaki kim olursa olsun, zamanla karşındakine olan bu alttan alma hissi geçiyor. Bu kadar kırılma karşısında artık içimde de karşımdaki insana karşı bir tahammül kalmamaya başlıyor. Yani bu sebeple ben istediğim zaman kırıcı olamadım ama tahammül seviyem azaldığı zaman. Istemedigim bir şekilde bile karşımdakini kırar oldum. Inanirmisin bu durumdan çok memnunum. Insan kırmak iyi bisey değil elbette. Ama bizi kıran insanlara, onların bize davrandığı gibi davranıyor olmak. Artık insanların kum torbası olmamak iyi bir his veriyor. Muhtemelen sende öylesin güzelim. Kendi isteğinle kırıcı olamayacaksın. Artık kalbin daha fazlasını kaldıramayacak ve tahammül seviyen inicek. Sanırım ancak o zaman sende karşındakini kırmaya başlayacaksın. Yani öyle düşünüyorum bende öyle oldu.

İnsanın en iyi dostunun ailesi olduğunun farkına vardığım zaman daha mutlu oldum çünkü onlar beni tüm benliğimle kabul eden, ben oluşumu seven tek insanlar. Arada ki bağ kopmuyor hiçbir şekilde çünkü bu bağ sevgi ile sıkı sıkı kör bir düğüm atılmış şekilde bağlı. Arkadaşlarım sadece çıkarı amaçlı yanımda olan şanssızlıklarımdan ibaret. Şanssızlık diyorum çünkü gerçekten dost olan, birbirini seven insanlara lafım yok. Şanslı kesim çok nadir ama. İnsanlara anlam yüklemediğin müddetçe, onları önemsemediğin müddetçe daha mutlu olursun. Kırmak çözüm değil. Yanlış bir kalbi yanlış şekilde kırarsın o gerçekten üzücü sadece kimseye ihtiyacın olmasın, insanlarla aranda duygusal bir bağ kurma bu şekilde daha az üzülürsün yoksa kimi kırıp kimi kırmaman gerektiğini kestiremezsen boşa üzülmekten üzülürsün o daha kötü. Ailemin değerini annemin hastalığından sonra daha iyi anladım. Onlar beni her koşulda seven biri. Yarın bir gün bir kaşık sofrada eksik olabilir bu durum daha kötü. Sadece aileni önemse bu hayatta aslında roman yazarak anlatmaya çalıştığım şey bu. İnsanların güzel sözüne, kaşına, gözüne muhtaç hissine kapılma çünkü kırmak hissine kapılmışsan yeterince kırılmış, dikkate alınmamış bir cennettenbirçiçek var o zaman sende çok fazla anlam yükleme insanlara. Bu kafada bitiyor ama. Mantığının kalbini yenmesi lazım.