Hayatım alt üst değil şükürler olsun. Sadece ben bir süreliğine altına saklandım. Gece olunca, insanlar çekilince, yıldızlar çıkınca, güneş batınca, kalabalıklar tenhalığa bırakınca.. Yani caddeleri, sokakları gökyüzüne bırakınca insanlar o zaman üstüne çıkacağım. İnsanlardan kaçıyorum da..
Ne güzel demiş Şems-i Tebrizi “ Düzenim bozulur, hayatım alt üst olur diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının, üstünden daha iyi olmayacağını? “ Bu da böyle bir şey. Belki hayatım birçok kez altüst oldu ama ben her seferinde tutunacak bir şey buldum. Normalde kıyaslama yapan biri değilim ama bu gibi durumlarda hep etrafıma bakıp halime şükrettim. Bir de ben her işte hayır olduğuna inanan biriyim. Bu yüzden de asla isyan etmem. Hayatım neden altüst oldu? Bence olmadı. Her düşüş, ayağa kalkarken bana bir şey kattı.
Herkesin hayatının bazı dönemler alt üst olduğunu düşünür, bidaha güzel şeyler iyi şeyler hiç olmicak sanar ama her kötü şeyin arkasından her mutsuzluğun arkasından mutlaka bi ışık çıkar..
Aşkı aramak istedim, arkadaşlarım beni 7 yıl boyunca çeşitli sebeplerle oyaladı. Şehir dışına gitmek istedim, ailem göndermedi. Başka birilerinden destek aradım, hiç kimse yardım etmedi. Aşk için hayatım mahvoldu. Bu yıl, aşk için ciddi olarak firar edeceğim.