Babama olan sevgimi kaybetmemek için?

Teşekkür ederim iyi dileklerin içinn

:))

Zarar gelmeyeceğinin farkındayım zaten de benimde içimde saygı denilen bir şey kalmadı dışarıya karşıda öyle hayatım boyunca saygısız biri olmaktan korkuyorum

Teşekkürler fikrini paylaştığın içinn

Ne anlatırsam boş anlayamacaksınız çünkü. Evet şu an gerek fiziksel gerek zihinsel gelişimimi tamamlama dönemindeyim. Fakat ben sağlam bir karakterim olsun, insanlara saygılı olayım istiyorum ama boyle bir babada zor. Tabi ki kotu demiyorum fakat kendimi geliştiremiyorum

Son derece aklı başında bir kızım, kimlere yakın olup kimlerden uzak duracağımı ailem dahil herkes bilir, babamın kıymetini şuanda biliyorum bilinçli bir evlat olarak ona saygının azalmaması için ne neler yapmam gerektiğini sordum size, beni yargilayin demedim

Bek akıllı olduğumu düşünüyorum bu bile kâfi

Evet ben babama karşı şu günlerde son derece agresifim ama bunda ikimizi de suç payımız olduğunu düşünüyorum

16 yaşındayım şu an babamın beni hala küçük gördüğünün farkındayım

Teşekkurler fikirlerini paylaştığın için

Okumadın heralde normalken çok laubali fakat sinirlenince kendini kaybediyor ben bir ağırlığı olsun baba gibi olsun istiyorum arkadaşım gibi değil

Ne yapmam lazım peki çünkü saygıyı son derece azalttığımın farkındayım böyle olsun istemiyorum

Katlanmak zorundayım yani

Haklısın

Tamam

Cevap verince kavga edince de vicdanen çok rahatsız oluyorum çünkü hiçbir zaman hayır demedi bana

Bu huylarından vazgeçmesi gerektiğini söylediğimde kızıyor art niyeti yok biliyorum fakat ne yapmalıyım

Sabırlı olup görmezden gelmek lazım o zaman

Ama maneviyatım çok zayıfladı aileme karşı bunu hissediyorum belki tipik bir Türk ailesi olsak gerek karakterim gerek de sosyal hayatıma ve ev hayatımıza bu durum daha iyi yansırdı

Benim babam neden açıklarını arayayım?

Aramızda biraz saygı olsun istiyorum hani baba kız arasında ince bir çizgi olur o yok kim baba kim çocuk belli değil

Haklısınız sanırım sabırlı olmak gerekiyor

Ama bende sonuçta ondan babalık istiyorum arladaslik değil zaten yeterince arkadaşım var fakat bir tane babam var

Duygusuz yaşasın demiyorum babalar duygusuz mu oluyor yeri gelince ağırlığını koyup yeri gelince başımı okşayamaz mı bende arkadaşlarım gibi babamdan çekinmek istiyorum

Ne kadar anlatsam da boş, içimde saygıyı yitirdikten sonra hayatım boyunca iletişimde sıkıntılar yaşayacağım fakat siz bu şekilde düşünüyorsanız düşüncelerinizi değiştirem

Değiştiremem

Olabilir gerçekten de mesleğin babamı çok yıprattığının farkındayım

Sanırım alttan almak en doğrusu

Bu yaşıma kadar her dediğimi yaptı boynum kıldan ince ona karşı :))

Haklisin bir de boyle deneyim

Çaktırmadan başarabilirsem ne mutlu bana :D

Pardon da ne alaka?

Ne ara okuduun