Çekingen, içine kapanık bir insan hep dışlanır mı?

Çok yanlış ama yanlış olan çevren

Ben çocukluktan belli böyleyim kişiliğim böyle yani maalesef insanlardan kaçan çekinen utanan biriyim bu yüzden senle takılabilmem bile imkansız

Haklısın da elimde değil ki 32 yaşına geldim çocukluğumdan belli istemsizce içime kapanık çekingen utangaç sessiz pasif asosyal özgüvensiz biriyim hiç ama hiç açılamadım duzelemdim ortamlara giremedim sosyal olamadım arkadaş çevrem olmadı kendimi hep kapattım çünkü ben hayata uyumsuzum baksana gençliğim de tamamen eve kapalı geçti zaten

ilkokula ortaokula liseye gittim askere de gittim ama hiç açılamadım hep sessiz kendi halimde çekingen içime kapanık biriydim hiç açılamadım maalesef hâlâ aynıyım çocukluk ergenlik gençlik böyle geçti ortamlara giremedim okulda askerde tek ben böyleydim ve hâlâ yaşıtlarıma göre tek ben böyleyim gençliğim tamamen evde geçti hiç dışarı çıkmıyorum senelerdir evdeyim hiç arkadaşım çevrem yok sevgilim bile olmadı yaşamam öğrenmem görmem gereken şeyleri yapamadım eksik yetersiz zayıf kaldım yaşamayı beceremedim

Ailemle yaşıyorum bu yaşıma kadar böyle yaşadım bu yaştan sonra da böyle yaşasam ne olacak zaten gençliğim böyle geçti gitti hayattan zevk alamadım mutlu olamadım hiçbir şeye sahip olamadım hayatta kendime yer edinemedim zayıf güçsüz kaldım hayata uyumsuz kaldım 10 15 20 25 li yaşlarım hep evde geçti şimdi de 30 lu yaşlarım evde geçiyor gençliğimi hiç yaşayamadım ailemle falan hiçbir yere gitmiyorum zaten arkadşım çevrem yok akraba tanımama etmem ölü gibiyim aynı ayrıca namaz kılan dua eden biriyim

Sağ ol iyi geceler