Utangaç çekingen içine kapanık insanlar hakkında ne düşünüyorsunuz?

Ben çocukluğumdan belli böyleyim bu yaşıma kadar hiç açılamadım kendimi aşamadım çok kapanık kaldım çocuklukta ve ergenlikte aşmam lazımdı ama aşamadım kendimi tamamlayamadım eksik yetersiz zayıf güçsüz kaldım yetişkinliğimi tamamen olumsuz etkiledi 33 yaşındayım ve hayatı kaçırdım herşeye geç kaldım senelerdir evden dışarı bile çıkmıyorum iyice kapandım artık hayatla dışarıyla hiçbir alakam yok ailemle yaşıyorum ailem bile anlamıyor beni zaten ben sanki keyfimden hayatımı eve kapalı geçirdim

Hiçbir faydası olmaz sanmıyorum çocuklukta ve ergenlikte açılmam lazımdı benim temelim oluşmamış

Okula gittim askere gittim sınavlara girdim işkurdan 2 kere yararlandım ama yine de açılamadım zamanla daha da kapandım 30 dan sonra zaten tamamen kapandım hayattan iyice koptum

Hayır işsizim evden dışarı bile çıkamıyorum iyice kapandım artık 20 li yaşlarım zaten hep evde geçti ama 30 dan sonra 2 3 senedir tamamen kapattım kendimi iyice arttı çekingenlik utangaçlık azıcık özgüvenim vardı onu da tamamen kaybettim

33 yaşından sonra yardım alsam neye yarayacak gençliğim boşa geçti hayatı kaçırdım herşeye geç kaldım eksik kaldım geri kaldım bazı şeylerin telafisi yok hayatta

Hayır bundan beslenmiyorum ben hissettiğim şeyi anlatıyorum kendimi tanıyorum biliyorum eksiklerimin farkındayım benim psikologluk ya da psikyatristlik bir durumum yok benim sorunum çocukluk ve ergenlik kaynaklı çünkü çocukken fazlasıyla çekingen utangaç sessiz içime kapanık biriydim ve kendimi aşamadım hiç açılamadım sosyalleşemedim özgüven kazanamadım temelim oluşmadı ve yetişkinliğimi olumsuz etkiledi çok pasif kaldım

Benden daha utangaç olamazsın herhalde

Ben hiçbir şey yaşayamadım kendimi hep eve kapattım senelerdir eve kapalı yaşıyorum hiç dışarı çıkamıyorum gençliğim evde geçti her şey içimde kaldı utangaçlık çekingenlik hayatıma engel oldu