SORUNUM DUYGUSUZLUK?

Duygu körlüğü bende hep vardı. Ama farkında değildim. Normal olanı bu sanıyordum duygu hissetmeyince. Ama hissetmeye başladıkça ve sorguladıkça zorladikça empati kurmaya çalıştıkça yerine gelmeye başladı. aynı duyguları hissettiğim ve benim duygularıma önem veren insanları seviyorum. Ama ben onların duygularına önem veremiyorum. Güvendim diye sevdim diyelimbu sefer de kuru kuru sevgi oluyor devamını getirecek sevgi olmuyor. Genel bir sevgi var ortada evet ama devamı gelmiyor. Beni hissetmeden sevgi sözcükleri söylemeye zorluyorlar. Başkasının derdine ağlayamam ben kendi derdimi bile umursayamıyorum. Durduk yere yaşadığım kötü olaylar geliyor aklıma için kötü oluyor evet. Ama aynı zamanda olmuş bitmiş diyorum durduk yere ağlayasım gelmiyor. Aynı içkiyi eğlencesine içmek istememek gibi ben de ne yaşıuorsam yerinde ve ağır şekilde yaşamak isterim. Benim her istediği alınsın diye ağlayan arkadaşim var. Bu bana verilmemiş olan duygu o kıza verilmiş. Benim suçum ne? Neden duygularını boşa harcıyor har vurup harman savuruyor? Ağlamak o kadar basit mi? Duygular basit şeyler mi Allah aşkına. Basit olmadığı için içten gelen duygulara hasretim zaten. Bu kız yapmacık değil belki evet ama ben duygularımı insan ilişkilerinde kullanmak istiyorum. Çıkarlarım için kullanmak istemiyorum.

Ne kadar okuduysan ona göre yazabilirsin aklına illaki bir şeyler gelir

Evet değişmek istiyorum derken bile bunu sebepleriyle her ayrıntısını bilerek değişmek zorundayım gibi geliyor. Hayatta her şeyin her basamağını yaşamak ilerlemek gerek gibi geliyor sanki. Mesela düşünme alamam soru sorma aşamam uygulama aşamam gibi. Sormadan etmeden birilerine yapamıyorum asla. Hayvanlara çok değer verirdimKuşumla günde 2-saat konuşurudm hayvanların yanınds sigara içenlere bile sinir olurdum. Yolda ezilmiş karınca görsem eve getirirdm tedavi etmeye çalışırdm. Değişmekten korkan birisiyim adeğiştiğim bile umrumda değil hatta o kadar değiştim ki dinden uzaklaştım kötü şeyler yaptım cennet cehennem bile umrumda değil artık. Allah'a korkumdan dolayı koşulsuz güvenirdim. AAma insanları sevebilmek ve eğlenmek için artık koşulsuz güveniyorum. şu an hayvanım ölse Biterim ama illa bunun mu olması gerekiyor. Ama hissedebilmek için kendini zor duruma bile sokuyorum. sevebilmek için seviyorum diyerek belki sadece sevebilirim ancak ama sevilir miyim bilmem. Yenmeye çalışıyorum işte. Bu eskiden yaptığım iyilikleri bile zorunda olduğumu hissettiğim için mi yoksa iyi olduğum için mi yaptım bunda bile kafam karışıyor. Çünkü iyilik yapıncaki rahatlamam takıntıdan dolayı mı yoksa iyi bir insan olduğum için mi...

Şöyle ben çoktan başladım böyle hissetmeye çalışmaya onlar gittikçe ben tamam sakin ol güven bitmez asla herkes farklı dedim kendime ama ister istemez bir bıkkınlık oluşmaya başladı. küçükken arkadaşim olsa onun için mermi bile yerdim yeterki olsun bunlarınki de arkadaşlık mı sevgi mi derdim. İnsanların duygularını Küçümsüyorum ama yapamıyorum da aynı zamanda bende olmayan bir şey. Mesela duygusal biri yanımda duygudan duyguya geçse anlam veremem anlamaya da çalışamam zaten direk söylenen şeyleri bile zor anlıyorum. Zayrn hayatta ben neyden nefret ettiysem yeni yeni sevmeye başladım o şeyleri. Bende olmayan şeyleri sevmeye başladım. Önyargım hayatta burda bile karşıma çıkmış

😅😅 sen peki nasıl bir insansın?

En son takıntılı biriyle arkadaş olduğumda sürekli konumuz onun takıntıları olmuştu beni geçmişti valla takıntı konusunda ama erkeklere takıntılı olmak yakışmıyor ya ne biliyim.

Al işte mutlu edebilmeye takmışsın 😅😅

Hayır şuanda kimseyle konuşmadığım bir döneme girdim. Saf bi sevgi de olmıcak zaten. . Kitap okuyanlar kitaptan gördüğünü anlatır bana göre saf olan bir şey hiçbir şeyden etkilenmemeli. İnsanlar duyguda bile birbirini etkiliyor. . Özellikle Kamera karşısında insanlar izleyiciler için kendini büyük tepkiler vermek zorunda hissediyor. Duygusal olarak tabir ettiğimiz çoğu kişi yapmacık zaten. Çünkü duygusallık bence kolay kolay gösterilmez. ortalık yerde ağlayan insanın amacı ya dikkat çekmektir ya da çok önemli bir şey olmuştur ona bişey diyemem. Ağlamak zor bir şey evet ama ona bile önyargılıyım kendim bilerek ağlayamam ama böyle zor bir şeyi bile beceren insanlar var artık kime güvenelim biz?😂

Öylesindir zaten güvende sorunum yok. Güvenim sonsuz çünkü duygu isteyen biri güvenir hem de koşulsuz. Herkese koşulsuz güvenirim ama içgüdüsel olarak duygu da yaşayamıyorum. Mesela ben herkese ilk başta aşırı güvenirim. Konuştuğum herkese sevgili gözüyle bakarım. Ama bu gitgide azalır. Güveniyorum onda sıkıntı yok ama sevgim olmuyor insanlara karşı.

İnsanları sevemiyorum ama güveniyorum. Hatta koşulsuz. Sevebilmek için sevıyorum diyorum ve güveniyorum. Duygularım bazen aşırı ağır basıyor ama o anlar çok nadir oluyor ve onlarda gayet güzel şekilde kendimi ifade ediyorum. Güven bence sevgi getirir. Çünkü ben güvendiğim birisi beni sevmese bile ister kullanıp atsım her şeyi yapsın yine de severim onu. Ama böyle bir şey yapmayacagını da bilirim demek istedim

Yardım isteyen benim sizin bilmeniz lazım 😅 ben anlatıyorum sadece

Olan şeyleri anlatıyorum ama Biriyle tanışayım daBir sonraki insana şöyle davranayım artık diye belirlemedim kafamda 😅

Tamam tanışalım

18 yaşındayım

Eskiden yoktu birdenbire başladı bu normal değil bence çünkü ergenliğe gireli 8 yıl oldu 8 yıl hiç düşünmedim bunları

Ben böyle olmak istiyorum çünkü insanı insan yapan şey bu ve özellikle insan duyguları hissederek her kelimeyi hissederek yazarsa söylerse hem çok konuşur hem mantıklı konuşmuş olur. Duygular kendini ifade etmenin en güzel yolu. Ben kendimi hissetmeden de ifade edemiyorum illa hissetmem gerek. Mesela biriyle arkadaşlığımızın bitmesine ramak kala pişmanlık duyuyorum o da son pişmanlık oluyor. O zamana kadar sallamamışım o anda da az da olsa kaybetme korkusundan dolayı bir şeyler yapıyorum ama zor oluyor benim için. Normal sohbet edemiyorum. Her anım duygulu olsaydı bu anlar bende kalıcı olurdu. ÖteÖteki türlü boş sohbet gibi geliyor. Hem ben bi hissetsem karşılıklı hissettiğim birini de bulucam da önce bir kendim öğrensem keşke.

Evet memnunum anlamışsın bunu. Sadece değişsem mi diye soruyordum teşekkür ederim 😊☺

Sorunlu biri gibi mi görünüyorum 😌😞 gerçekten sorun var ama bu ne bilmiyorum.. Bu da sinirlerimi bozuyor.

Her şeyi bilebilme takıntısı var işte mesela bir iş yapıcam film izlicem diyelim dünya üzerindeki tüm filmleri izlemek istiyorum oturup tek tek kategorilere saatlere türlere filmden çikarılan derslere oyuncu yönetmen ne varsa bilmek varken hiçbirini yapamayacağım için film de izlemiyorum. Allah vermiş bir takıntı kendisi her şeyi biliyor zaten onda takıntı olamaz haşa.

Evet edebilirsin sevinirim 😊☺ daha demin aspergas sendromuyla alakalı bir film seyrettim zaten

Hm neden bu film peki konusuna baktım da pek bir şey yazmıyor

Peki teşekkür ederim arkadaşımla izleriz bunu ☺

Yani kaliteliden çok kendimle alakalı filmler izleyince daha güzel geliyor ama teşekkürler 😊

Gece nöbeti ismi çok güzel değil aşırı yavaş ama sevindim yine de bulduğuma bu filmi. Ben de kendine benzetiyorum derken o durumdan da şüpheleniyorum o yüzden dedim.

Yarası olan okur ilk defa başlığı büyük harflerle yazdım zaten. Yarası olana çok iyi gelir bence okumak.