Yerine göre kolay yerine göre zor. Evet tatlı söze kanarım ama samimiyetim aynı kalır mı, tartışılır. Kalbimi onaran şey, karşımdaki kişinin beni tekrar sevip, önemsediğini hissetmemdir. Bu da karşıdaki kişinin çabasına göre değişkenlik gösteriyor.
Allah kahretmesin bir avuç pamuk boyutunda bir kalbe sahibim , böyle didik didik etseler bile birazcık üzerine su damlatsan diğer parçalarıyla tekrar bir bütün haline geliyor. Kalbim genelde kırılmıyor , kırılmaması için genelde kimseyi fazla önemsemiyorum. Bazen ister istemez üst üste kalbimin kırılması için hamleler yapılabiliyor. Sonucunda ; Dediğim gibi birazcık su ile tekrar bir bütün oluyor. :)
Kalbiniz kirildiysa bir başkasının önermesini bekliyorsanız ahmaksinizdir. Bu hayatta en aciz şey kendi kendine yetememek. En ufak bir şeyde hemen birine beya arkadaşına muhtac gibi hissetmek. Bu yanlış. Kendi kendini onaracaksın. Zamana oturtacaksin geniş bir süreç bu. Kertenkeleler bile kopan kuyruklarini onarabiliyor. Biraz onlardan bir şeyler kapın.
Pamuk gibi bir kalbe sahip olduğumu düşünmüyorum. Kırılan kalbimi onarmak pek kolay değil. Onardılar diyelim... Neye yarar? Eskisi gibi değildir artık.
Kalp söze kanmaz, onun in yapılan hareketler, fedakarlıklar mest eder karşıdakinin kalbini. Bazen sadece parıldayarak bakan gözler bile çiçekler açtırır o kalbin kırık yerlerinden. vesaire vesaire işte