Kalbini fethetmek kolay mı?

Zor adamım eğer tanımıyorsanız. Dışarıdan bakıldığında.
Eğer Önyargınız zirvedeyse ilk gördüğünüzde uzak durmam lazım bile dersiniz.

Ama tanımak isterseniz bambaşka biriyle karsilacaksiniz.

Hatta şuanda kendini beğenmiş dediğinizi duyar gibiyim.

Hiç öyle bir durum degil.

İnsan kendini bilince uzatmiyor. Laf kalabalığına gerek duymuyor. Yaşanmışlıklar tecrübeler ve hatalar ne demek isterseniz.

Kalbimi fethetmek kolay çünkü duvarlarım ve savunmam yok. Kalbim bir iğnenin ucu kadar keskin bir nokta. Oraya geldiği gibi duramayan geldiğinden daha hızlı şekilde gönderilir.

Kalp denen illet kaleye benzemiyor.. Fethetmek için illa farklı taktikler geliştirmek ya da mücadele etmek de germiyor..

Kalp nankördür..

Kalp fethedilmek istemeyedursun..
Kiminin duasıyla açılmayan kalp, kiminin bedduasına bile yelkenleri suya indirir..
O yüzden türlü hallere, şekilden şekile girmeye gerek yok.. Kendiliğinden buyur etmeyen bir kalbe girmek, orada yer almak, yerimizi yadırgatır bize..

Kalbim viyana gibi çok kuşatma altında kaldı ama alabilen olmadı. Kadınlığına güvenip alabileceğini sananlar keşke hiç kalkışmasa bu işlere...

Elbet bir gün çıkar fethedebilecek birisi. O gün kendi kendime teslim olurum.

O kadar zor değil aslında, yeterki doğru insan doğru zamanda gelsin.

Çok kolay, acık beni düşündüğünü belli etsin, hemen dostum olur 🙂

Zor da değil, kolay da değil..
Samimi, içten, dürüst olan her yaklaşıma kalbimin kapısı açılır.

Fetih zordur.

Bir süreliğine alıkoymak belki.

Oldukça zor… Kalenin anahtarı saklı, kapıyı kim açabilecek merak konusu. 🤔

Çok kolay maalesef. Sevildiğimi hissetmem yeterli oluyor.

Aksine fazlasıyla zor.

Önceden kolaydı enayi gibi inanırdım hemen hahah