En yakın arkadaşımdan nefret ediyorum?

Çocukluğumdan beri tanıyorum onu çocukluk arkadaşım birlikte büyüdük sayılır. Her türlü ergenliğini çektim, kaç yaşına geldi hala devam ediyor kimsenin bakıcısı değilim doldum artık. Sürekli insanları ezmeye çalışıyor ben dahil çocukken de böyleydi psikolojisi bozuk resmen. Küçücük şeylerden tartışma çıkarıyor, yolun ortasında yürüyüp gidiyor. Yahu kaç yaşındasın sen? Adam akıllı konuşalım diyorum kulaklarını tıkıyor bir şeyler yapıyor. Yemin ediyorum çakasım geliyor ağzının ortasına bir tane. İnsan bunca yıllık dostuna yakıştıramıyor, konduramıyor. Anası babası da düzgün davranmıyor biliyorum psikolojisi bozuk ama ben depresyonun dibinde olduğum dönemlerde gidip bağırıp çağırmadım kimseye hatta durumum yüzünden beni ezmesine bile ses etmedim o zamanlar. Böyle yerinde olmak istediği popüler insanları manyak gibi takip ediyor, sürekli sövüyor arkalarından yahu sanane? Kedi ulaşamadığı ciğere mundar dermiş hesabı. Benim yaşadığım çok özel olayları gidip milletin içinde ilgi çekmek için anlatıyormuş bugün kaçırdı ağzından. Kafayı yemek üzereyim, üzülmüyorum da resmen nefret ediyorum. Bıraksam ayrı dert bırakmasam ayrı dert, ne yapmalı ne etmeli