Kaybetmekten korktuğunuz bir şey var mı?

Korku, insanın dünya ve ahretine zarar getirecek tehlikelere karşı bir sinyaldir. Belli ölçülerde yaşandığı sürece zararlı değil aksine faydalıdır. Mesela çocuğunu korumak isteyen bir anne ona tanımadığı kimselerden bir şey almaması gerektiğini, bir tehlike sezdiğinde kendisine haber vermesinin uygun olacağını ifade eder. Annenin tavsiyelerini dikkate alan çocuk gelebilecek tehlikelere karşı kendini korumuş olabilir.

Yüzme bilmeyen bir genç, boğulmaktan korktuğu için denize girmek istemez. Sınıfta kalmaktan korkan bir genç kız, sınavlara iyi hazırlanarak istediği başarıyı yakalayabilir. Hasta olmaktan korkan kişi, sağlığını tehdit edecek şeylerden uzak durur. Korkunun bu boyutu insani ve doğal bir duygudur ve olması gerekir. Fakat günümüz insanının aç kalma korkusu bütün korkuları aşmış ve onu ihtiras sahibi yapmıştır. Bu durum, şükür, hamd, tefekkür ve vakar gibi değerlerin zayıflamasına da yol açmıştır. Bütün yaşamını maddiyat üzerine kuran kişi artık gösterişi seven ve ihtiraslı biri olmuştur. Korkuları peşini bir türlü bırakmayıp onu girdiği her ortamda takip etmektedir.

Günümüz insanının en büyük korkularından biri de yaşlanmak ve gençliğin getirdiği imkânları kaybetmektir. Çünkü o ne kadar güçlü olursa o kadar itibar kazanacağına inanmaktadır. Oysa yaşlılık onda zayıflığı ve ölümü çağrıştırmaktadır.

Modern dünyada yaşlıların bir önemi yoktur. Onlar çalışma yeteneğini kaybeden biçare varlıklardır. O yüzden huzur evine terk edilmeli ve burada ölümü beklemelidirler. Bu anlayışa göre zayıf olanın itibarı yoktur. İtibarı olmayanın ise ona göre toplumda saygın bir yeri yoktur.

Zayıf kalmak modern insanın en büyük korkusu. O şimdi hastalık, yaşlılık ve yoksulluk gibi hayatla bağını zayıflatacak unsurlardan uzaklaşabilmek için var gücüyle çalışmaktadır. Fakat büyüklerimizin de dediği gibi korkunun ecele faydası olmuyor, kendi elleriyle ördüğü bütün duvarlar yıkılıyor ve ölüm gibi bir gerçeğin karşısında çaresiz kalıyor.

Ölüm Allahın mutlak bir adaleti. Zengin fakir, hasta, sağlıklı, genç çocuk demiyor, hepimize eşit mesafede duruyor. Ve ölüm sonrasını hiç hesaba katmayan modern insan toprağa ihtirasları ile birlikte gidiyor. Korku özüne dönmesi ve varoluşsal gerçeğini kavraması yönünde bir sinyal iken o bunu olması gerektiği şekilde kullanmamış, sürekli bir savunma halinde olmuştur. Ve sonunda korktuğu başına gelmiş ve her şeyini kaybedip gitmiştir.

Aklım. Kişiler gelip geçici ama size doğumdan ölüme kadar eşlik edecek olan akıldır. O olmazsa hiçbirşeyin önemi yok.

Anam