19 yaşındayım ama hala çocuk gibiyimm?

Merhaba öncelikle aynı bir zamanlar aynı durumda olan ben için bir iki tavsiye vermek isterim size.

Sürekli etrafımdakiler hakkında eleştiriler sonrası ben de bu şekilde bir bunalıma girdim. Artık olmayan biriymiş gibi davranmaya başladım. Olgun olgun düşünmek için kendimi kastığımda belirli bir süre sonunda artık mutlu olmadığımı insanların istediği gibi yaşadığımı fark ettim. Hal böyle olunca iyi biriyken daha kötü biri olmaya başladım. Başkalarının yanlışlıklarını düzeltmeleri konusunda sert durmalar, hata affetmemeler gibi saçma sapan bir dönem geçirdim ve sonra karar verdim içimden geldiği gibi davranmam konusunda. Arkadaşlarım çoğu zaman bu halini özledik dediklerine şahit oldum.

Onun için hiç üzülmenize gerek yok içinizden geldiğiniz gibi davranın. Hem çocuk olanlar yalan söylemeyi başaramayan iyi kalpli insanlardır.

Tabii o zamanlar bu zaman büyüdük desemde hala çocuk gibi hareketlerim var ve yanında bulunduğum insanlar mutlular.

Hoşça kalın.

Sanırım duygu ve davranış olarak çocuk gibi olduğunuzdan bahsediyorsunuz, fiziksel görnüşten dolayı. Bu konuda endişelenmeyin öncelikle, üzülmeyin. Ben, 27 yaşındayım, 1987 doğumluyum. Benim de çocuksu kişiliğe sahibim. Çizgi film izlerim. Yalnız kaldığımda, oyun oynarım kendi kendime. Karton, mukavva ve gazete kullanarak 3 silah yaptım (ikisi aynı boy, biri daha büyük). Annemden aldığım oklama ve tahtadan bir kılıç, eskiden ekmek yapmak için sac üzerinde kullanılıyordu, ile oyuyorum zaman zaman da :))

İçindeki çocuğu öldürmeyin. Olduğunuz gibi görünün ya göründüğünüz için olun.