Eminim ki hepimizin birçok şeye tahammülü kalmamıştır. Öyle şeyler var ki duymak bile istemiyorum. Şimdi say say bitmez. Cehalet, yobazlık, yalanlar, merhametsizlik, iki yüzlülük, ihanet, gereksiz ego, boş teselliler, çıkar ilişkileri, zalimlik, bencillik, ve son olarak popüler kültür... Bunlardan bir tane bile görünce ister istemez canım sıkılıyor. Peki sizin?
Bu hayatta "Artık katlanamıyorum" dediğiniz neler var?
Kişilik & Karakter konusunda 18,4b cevap paylaştı.
İnsanlara...
Ve insan yalnız kalmıştı. Hüznün derinliklerinde yüzüyordu. Etrafındaki tüm hayvanlar ona yaklaştı ve şöyle dediler: ‘Seni bu kadar üzgün görmek istemiyoruz, ne dilersen dile, senin için gerçekleştirelim.’ İnsan dedi ki; ‘Daha iyi görmek istiyorum.’ Akbaba dedi ki; ‘Görüşüm senin olsun, al. İnsan dedi ki; ‘Daha güçlü olmak istiyorum.’ Jaguar cevapladı; ‘Benim kadar güçlü olacaksın.’ Sonra insan dedi ki; ‘Yeryüzünün sırlarını öğrenmek istiyorum.’ Yılan dedi ki; ‘Hepsini sana ben göstereceğim.’ Böylece, insan hayvanlardan aldığı bütün özelliklerle beraber gitti. Onun ardından baykuş, geride kalan hayvanlara dönerek şöyle dedi: ‘Artık insan daha çok şey biliyor ve daha çok şey yapabilir. Artık ondan korkmaya başladım.’ Geyik şöyle cevapladı onu; ‘İnsan, ne istediyse aldı. Artık üzüntüsü bitecek. Ancak baykuş böyle düşünmüyordu: ‘İnsanda hiçbir zaman dolduramayacağı bir boşluk gördüm. Onu üzen ve devamlı istemesine sebep olan şey işte bu boşluk. O almaya devam edecek. Ta ki yeryüzü ona şöyle diyene dek: ‘Artık bende sana verecek hiçbir şey kalmadı.
Yüzüme gülüp arkamdan sinsirellalıklar yapanlara, olgunlaşamamış ergen kafalara dayanamıyorum. Bir de bütün suçu sürekli karşı tarafta arayan insanlar var ya keşke kafalarını duvara sürtebilsek. İnsan bir durur “ya acaba haklı olabilir mi, suç bende olabilir mi” diye düşünmeli. 😄
Var.. Mahalleden arkadaşım ozan ve çocukluktan beri adam bos beleş yasiyor.. Calistigini bilmem bu kamilin zırt pırt abi borç versene abi maça gidicem ayakkabıları versene abi altılı yaptım bu sefer tutucak ateşle bi 50 TL. At agazli ya hayatıma girdi çıkmak bilmedi.. Boş mezar bulsa içine girip toprak atın diye bağırıcak
İstanbul Kadıköy mahallenizde yer varsa hemen gönderelim anında kovarız hazır kita bekliyoruz.. Zaten bir iki para verin ocağıniza incir ağacı dikmeye başlar mahallede onun yüzünden psikolojisi bozulanlar oldu en son bizim muhtari dolandırmis
Siyasetçilerin halkı aptal yerine koymasına katlanamıyorum. Eğitimsiz insanların en üst mevkiilerde olmasına katlanamiyorum. 'Sözde' demokratik, özde monarşik bir sistemle yönetilmemize katlanamıyorum. En kötüsü de herkesin her şeyin farkında olmasına rağmen kör, sağır, dilsizi oynamasına katlanamıyorum. Düşünce özgürlüğünün olmayışına, insanların sindirilip susturulmasına katlanamıyorum.
Artik katlanamiyorum dedigim seylere her gun yenisi ekleniyor... bu sorunlarin bu ulkede hep oldugunu bilmiyorum eskiden gormezdik duymazdik bilmezdik... simdi duyuyoruz bu iyi bir sey insanlik ayiplariyla hatalariyla suclariyla yuzlesmedikce iyilesmez... iyilesiyoruz ama aci cekerek
Bu saydıkların Toplumun temel taşlarının moloz haline gelip kamyonla uçurumdan atılan incileri... İnciler artık taşa moloza döndü. Katlanmak hakikaten çok zor. İnsan tükendiği anda tüm gücüyle haykırıp çığlık atmak istiyor. Aslında bu güçlü olduğunu gösterir. Seni tekrar ayağa kaldırır. Düşeceğiz ve kalkacağız
Açıkçası artık katlanamıyorum dediğim bir durum pek yok sebebi ise yaşıyorsak katlanabiliyoruz diyorum ama zamanında böyle bir durumda doktora gitmiştim sonunda olmayınca mecbur doktora gidiyprsun. Diğer türlü herşeyi gördükçe alışıyorum ve ilki biraz zor olsada sonrakileri umursamadan da başedebiliyorsun.
İnsanlardan sıkıldım ya böyle hiçkimseyle konuşasın yok dertleşesim gezesin falan hiç yok öyle bi sırtımdan vurdular ki öyle egoları var ki nefret ettirdiler yAni şimdi yeni birileri bile hayatıma sokasım yok öyle bi bıkkınlık oluştu bence mesafe iyidir ya en güzeli
Bencil insanlara katlanamam çünkü benim hamurumda yok bencillik anlayış gösteremem kimseye bu konuda. Yalanını yakaladığım, nankörlüğünü sezdiğim, bir nebze merhamet ve vicdan barındırmayan insanlarla da bir daha işim olmaz.
Yalanci ikiyuzlu insanlara katlanamiyorum Sömürgeci haksizliga goz yumanlara dayanamiyorum Hayaklerimi gerceklestirecegim yolda onume taş konulamasina katlanamiyorum Umursamazliga ve vurdumduymazliga katlanamiyorum
En çok insanların ağzından yanlışlıkla olsa bile bi cümle çıktığında artık geri dönülemez şekilde buna inanıyor olmalarına katlanamıyorum oyüzden '' haklı '' olduklarını söylüyorum
Bazen birine sadece o olduğu için kendiniz gibi olursunuz ya peşinden gidersiniz de bi bakarsınız dolu sandığınız boşmuş, o sandığınız değilmiş heh işte o durumu hiç sevemiyorum ya..
Defalarca bırakıp hayatımı düzene koymaya çalıştıkça karşıma çıkan ve hayatımı mahveden insanlara tahammül edemiyorum. Geçmişim peşimi bırakmıyor bir gölge gibi takip ediyor. Bir kabus gibi yeniden her gün yaşıyorum. Yaşamak mı yoksa her gün yeniden ölmek mi bu? Ne geçmiş siliniyor ne de gelecek yeniden yazılıyor. Artık tahammülüm yok hem yaşamaya hem de insanlara
şu an ayrılmayı düşündüğüm sevgilimim "öf.. ne var bunda yaa.. çok abarttın.." gibi cümleler kurması (profilimde ki sorumu yanıtlar mısın rica ediceğim)
23 yaşında olmama rağmen kararlarımı hala ailemin alması, 5 yaşındaymışım gibi davranmaları, özgürlük alanımı onların belirlemesi vs vs yani hep aile hep aile