İnsanlarla nasıl kaynaşırım?

Merhabalar

İnsan; mutlu olmayı isteyen ama bir o kadar da korkularına yenik düşen varlıkmış. Bazı insanlar hassastır, bazı insanlar daha duygusaldır, bazı insanlar daha mantıksaldır, bazı insanlar çabuk heyecanlanır, bazılarının ise enerjisi hiç yoktur neredeyse... Yani insanlar ve onların var olma sebebi duygu, düşünceleri... Hepimiz farklı bir bireyiz ama sonuç olarak sevgiye her daim ihtiyacımız var, Hem sevgimizi vermeye, hem de almaya. Kendinize bir kalkan oluşturmuşsunuz. Kendinizi korumaya almışsınız.

Peki korumaya almazsanız ne olurdu?

Tabii ki hiçbir şey. Yapmadıklarınızdan değil, yapamadıklarınızdan pişman olursunuz. Beyniniz size oyun oynar, yapsam mı, yapmasam mı, söylesem mi, söylemesem mi, diye. İçinizden ne geliyorsa o an da lütfen kalbinizin sesini dinleyin. Eğer sizin dediğiniz gibi yaşasaydık o zaman nasıl olsa öleceğiz deyip su bile içmezdik.

Bir insana onu sevdiğini söylememek farklı bir şeydir

Çok sevdiğiniz halde hissettirememek farklı bir şeydir. Yani birinde bilerek söylememe, diğerinde isteyip yapısal olarak söyleyememe var. İçinizdekileri söylemek sizi olduğunuz kişi yapar. Karşınızdaki insan için değil, siz kendiniz için yapacaksınız bunu. Fikir belirtmek, olduğu gibi ama üslup çerçevesinde yaklaşmak, duygularını kısmen de olsa yansıtmak konuşmak istedikleriniz konusunda sizi rahatlatacaktır. Hayatımız da olan biten her şey mükemmel olmayabilir, bu demek değildir ki zatenlerle, keşkelerle, kesin hükümlerle yaşamımızı sürdürelim.

O zaman ne anlamı var değil mi gülmemizin, ağlamamızın. Onaylanmak, sürekli takdir edilmek zorunda da değiliz. İnsan kendinden emin ise ve yolundaki enerjisini pozitif ağırlıklı yürütüyorsa her şeyin daha enerjisel bir şey olduğunu anlayacak. Akışa bırakın kendinizi, bir de böyle deneyin, bakın ne keyifli oluyor yaşam görün.

Sevgiyle...

Selamlar

Herkesin karakteri ve dünyaya bakışı farklıdır

O yüzden size şöyle olun veya böyle olun diye ahkam kesmek istemem. Sorunuz aslında bir çok insanın yaşadığı ama pek itiraf edemediği durumlardan birinin açıkça sorulması.

Temel olarak durumunuzdan anladığım, "Beni terk ederler diye insanlara yaklaşmak ve yakın ilişki kurmak istemiyorum" şeklinde özetlenebilir. Olabilir herkes aynı şekilde yaşayacak diye bir durum yok.

Ancak çok pratik bir düşünce tarzı değil.

Örneğin eğer bunu yaşam felsefesi haline getirirseniz şu şekilde yaşamanız lazımdır.

• Nasıl olsa gene acıkacağım bu yüzden yemek yiyip karnımı doyurmama gerek yok.
• Nasıl olsa bir kaç saat sonra susayacağım o sebeple şimdi bir şey içmemin manası yok.
• Nasıl olsa daha sonra sıkılacağım o sebeple eğlenmek de gereksiz.
• Nasıl olsa kirlenecekler bu yüzden bedenimi ve kıyafetleri temizlemek de anlamsız.

Kısacası sevgili dostum evet her şey geçicidir ama bu bizim bir çok şeyi yapmamızı engellemez.

Sevgi ve arkadaşlık da böyledir. Nasıl olsa bir gün beni bırakabilirler diye ilişki kurmaktan kaçınmak da pek mantıklı değildir.

Bunun yerine anı yaşayın. Birisiyle güzel bir sohbet edin o kişiyi bir kere daha görmeseniz bile yaptığınız sohbeti cebe atmış olursunuz.

Fizikte entropi denen bir kanun vardır buna göre biz dahil maddi her şey zaten yok olucudur. Dev gibi güneşimiz bile belli bir süre sonra sönüp gidecek ama bu beni güneşli bir havanın mutlu etmesini engellemiyor.

Kısacası hiçbir şeyin sabit ve sonsuz olmadığı bir dünyada geçici şeylerden sonsuza kadar sizinle olmasını beklemeyin.

Zaten inançlı insanların tüm sevgi ve beklentilerini sonsuz bir güç olan Allaha yönlendirmelerinin temeli de aslında buna dayanır. İnsanın sonsuz sevgi duyabileceği ve görebileceği tek varlık Allahtır. Bunun dışında her şey zaten geçicidir.

Önemli olan sizin bu geçici dünyada yaptığınız güzel işler, aldığınız güzel tatlar ve paylaştığınız güzel hislerdir. Gerisi eski bir şarkının deyimiyle "Dust in the wind" yani Rüzgardaki bir toz parçasından başka bir şey değildir.

Sevgilerimle.