İnsanın tahammül sınırı yaş ile mi yoksa tecrübe/karakter ile mi doğru orantılıdır?

Bence yaş ile tahammülün alakası daha az gibi. Kimisi 20li yaşlardadır ve yaşadıkları onun tahammül etme sınırına farklı etki eder. Kimisi 40lı yaşlardadır ve rahat bir yaşam sürdüğünden dolayı onun da tahammül sınırı farklıdır.

Zaten bir durumdan bıkmadan o durumdan vazgeçmek zor. Bıktığımız zaman ancak ilerliyoruz. Çok normal durum. Hemen hemen herkes de bu durumu tecrübe ederek öğrenir. Yaş ile mi tecrübe ile mi? Herkeste bence değişiklik gösteren durum, hatta çoğu insan hiç değiştirmez bu durumu. Çünkü alıştığı durumdur. Kurban rolünde yaşamak işine gelir. Hiçbir şey olamadım bu hayatta en azından kurban olayım’ düşüncesi vardır bilinçaltında. Çünkü ruh için bu hayatta bir şey olmak çok önemli. Peki ruhun asıl amacı ne? Kendisini geliştirmek, yeteneğini bulmak. Ama çoğu hayatı başka rollerde bulmaya çalışır, sevmediği meslek olabilir, anne olmak, baba olmak, eş olmak, kısacası edinilmiş kalıplaşmış rollere girmek. Hepimiz ne istiyorum? Beni gerçekten mutlu eden ne? Beni gerçekten mutlu eden ilişki ne şekil? gibi gibi soruların cevabını bulduğumuzda falan kendimize yaklaşmış oluyoruz. Öyle öyle gelişiriz. 🤷🏻‍♀️

yaş ile alakalı bir durum değil daha çok yaşanmışlıkla alakalı karakter ve tecrübe her ikiside etkili
görsel çok anlamlı kesinlikle