Merhaba. Ben 20 yaşındayım. şu an ailemin evinde kalıyorum. Annem çok agresif biri. Babamda genelde işine gelmeyince sinirlenen biridir. Nasıl bir evde büyüdüğümü tahmin edin. Evet büyürken babamdan çok annemden dayak yedim. Adım başı dayak. Her hareketime dayak. Ben bu arada öyle yaramaz bir çocukta değildim. Kendi halimdeydim her zaman. şu an benim hem ailemden dolayı hemde yaşadığım bazı gerçekten ağır olaylardan dolayı psikolojik olarak biraz sorunlarım var diyelim. Annem ve babam birbirine iyi davranmıyor genellikle. Ama evlilikleri ayakta. 50 yaşlarına yaklaşıyorlar. Annem babamdan 5 yaş küçük. Merak eden olursa diye söylüyorum bunu söylemem ne kadar doğru onuda bilmiyorum. Annemle babamın hala o yaşamları var. Ben bunu aralarında şifreli olarak konuştukları zaman anlıyordum. Biraz kaba olacak ama biraz rahatsız davrandım ve böyle yapmayı bıraktılar. Çünkü bir ara ben resmen anlamamışlığa geliyordum. Ayrıntıları tabi ki bilmiyorum. Benim size sorum tam olarak şu. Annem aşırı derecede sinir bozucu biri. Resmen bazen kavga çıkarmak için kötü sözleriyle taciz ediyor. Ben kendimi bildim bileli böyle. Ve benim beyin yaşım kendileriyle eşitlendi resmen herhalde. Yıprıyorum. Arkadaşlar Yorgunum çünkü ben ailemden hariç başka ağır olaylardan muzdarib biriyim. Gerçekten ağır olaylar. Burda anlatmak pek doğru olmaz yoksa onu da yazardım. Annem düzelir mi? Annemin sorunu ne olabilir. Neden böyle yapıyor. Babam la zaten aram yok. Konuşmuyoruz fazla. Annem de böyle yaptıkça çok zorlanıyorum. Ne yapayım ben?
Güncellemeler
+1 yıl
Sanalda bile biraz olsun içimi dökmek iyi geldi sağolun.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
Öncelikle inandığım bir şeyi paylaşarak yazıya başlamak istiyorum.
İnsanlar mutlu ise mutluluk verir, mutsuz ise mutsuzluğunu yansıtır
Bunu sizin anne babanız için söylüyorum. Babanız ile aranızın olmayışı, annenin ise sürekli dayak atan bir insan oluşu onların bence kişilikleri ve yaşantıları hakkında bilgi veriyor. Öyle ki çocukluklarında dayak yiyen çocuklar büyüdüklerinde dövmeyi öğreniyorlar ve gördükleri şiddeti eşi ya da çocuklarına aktarıyorlar. Bu yüzden annenizin çok mutlu olmayan, çocukluğunda ezilmiş ya da dışlanmış bir insan olduğunu söyleyebilirim.
Belki sevmediği bir evlilik yaptı ve doğurduğu çocuk ile de bu evliliğin zincirlerini sağlamlaştırdı. Bütün bunlar yorum ama gerçekten mutlu bir insan olsaydı size bu kadar şiddet uygulamazdı diye düşünüyorum. Babanız ile özel hayatlarının iyi oluşu onu mutlu bir insan yapmaz sadece o hayatını düzgün yapar ama insanların çocuklarına karşı davranışları da onların kişilikleri hakkında bilgi verir.
Kendini savunamayacak, şiddet gördüğünde çaresizlik yaşayan bir çocuk bir insanın sevgisizliğinin ve öfkesinin derecesini yansıtır. Annenizin bu davranışları bence hastalıktan daha çok kişiliği ve çocukluğu ile ilgili diye düşünüyorum.
Kişilik değişmez dense de kişi terapi ile bu kişiliğini yontabilir
En azından konuşulabilinen ve orta noktanın paylaşılabildiği bir insan haline gelebilir. Ancak bu durum onun istemesine bağlıdır. İstemeden kimse onu düzeltemez ama kendi düzelmek ister ve yardım alırsa farklı bir anne olabilir ama bu bir tercihtir. Kendisinin kendi halinin çok farkında olduğunu zannetmiyorum.