değer istenilmez verilir eğer sen değerini düşürecek hareketlerde bulunmamışsan senin değerini anlamamış olabilir. sen de aynı sana verdiği değeri vermeye çalış. yok eğer değerini düşürecek hareketler bulunmuş isen bunun için üzülmene bile gerek yok çünkü sen kendi elinde bu duruma getirmişsin.
İçinde yaşamakta olduğum ayrılık süreci bana şu tecrübeyi kazandırdı. Sevgisiyle eş olabilmeyi becermek ciddi bit işmiş meğer. Sırrı adında saklı "eş olmak, eşit olmak". Fakat ben hata ettim. Ona çok fazla değer verdim. Elimle tuttum taa! yukarılara taşıdım. Halbu ki hakkı o değildi. İyi birşey yapıyorum sandım. Sonunda o çok yücelere çıkınca bana tepeden bakmaya başladı. Beni küçük gördü eskisi gibi sevmedi sevemedi çünkü o çok yukarıya çıkmıştı hem de benim elimle. Ve bitti doğal olarak... Anladım ki eş gibi davranmak lazımmış bana atılan bir adıma on adım atmaya kalktım yanıldım. Almadan vermek Allah'a özgüdür, ben tanrımıyım ki haşa almadan hep vereyim. İnsan olduğumu farkettim. Ama bundan sonra al gülüm ver gülüm. Bana bir adım geldiyse ben de bir adım giderim. Yoksa yok. Eş olmak lazım eşit olmak lazım. Bunun için de eşit davranmak lazım ilişki yüz birimse ben 50 birim sevgi, saygı, sadakat vs vereceğim 51 birim değil. Çünkü ben 51 birim verince karşımdaki kişi daha önce verdiği 50 birimlik sevgiyi, ilgiyi, sadakati 49 a düşürüyor artırmıyor. Bunu sonunda keşfettim işte. kısaca değer verilmiyorsa değer vermem, vermemeliyim de. Aksi halde gün gelir tüm emeklerin zayi olur ki benim oldu maalesef...
ne zor durumdur o kendinden ödün vere vere değer verirsin o ne yapar peki sana üzüntü sıkıntı verir ve en kötüsü karşına alıp ulan sana o kadar değer veriyorum bu yaptığına bak diyemesin çünkü cevabıda kısa ve nettir vermeseydinn evet kısaca vermeseydin der ağzını açıp bir kelime diyemezsin çünkü haklıdır kimse seni zorlamadı değer ver demedi sen sevdin değer verdin şimdi bir bardak soğuk su içebilirsin kardeşimm onun için haddinden fazla kimseye değer vermeyin
Bana değer verilmiyor ise öncelikle nedenini sorgulamak doğru olacaktır, çünkü hiç bir insan durduk yere değersiz olmaz. Nerede yanlış yapıyorum diye kendimi sorgularım, ama gerçekten doğru konuştuğum için insanların işine gelmediğim için değerim yoksa bende bana değer veren insanlara sarılmayı tercih ediyorum. Gerisinin önemi yok.
Başta nedenini öğrenirim. Gerekiyorsa sorarım. Gayretime rağmen sonuç çıkmaz ise bende mesafe koyarım. Maalesef insan nankör olabiliyor. Siz çok değer verdiğiniz halde o kendince sebeplerle seni kafasında değersizleştirebiliyor. Bunlar hayat içinde yaşanıyor. İşin kötü tarafı zamanla o kişiler kafasında seni suçlu bile görebiliyor...
Şu yaşıma kadar öğrendiğim en önemli şey, kimseye zorla kendini sevdiremiyorsun. Sevmeyen insan da değer vermiyor. Kimseden sevgi veya değer dilenmemek lazım ama bazen farkında olmadan yapıyoruz bunu. Mümkünse en güzeli değer görülmediğin ortamdan uzak durmak. Uzak duramıyorsan da bir köşede durup acı çekmek
Bir kişinin bana değer vermediğini anlarsam kaçan kovalanır taktiğini uygularım o zaten benim değerimi anlayacaktır oturur beklerim üzülürüm ama belli etmem yaşandı denendi test edildi ona sana davrandığı gibi davran neden böyle davranıyosun diyecektir senin bana davrandığın gibi davranıyorum diyeceksin o da kendini düzeltmeye başlayacak. Eğer konu bu şekil değilse sana değer vermediğini anladığında sen verdiğin değeri belli etme
Durumu ıfade ederım duzeltmesını talep ederım verdıgım deger ıle aldıgım değer aynı olmalı kole degılım arkadaslık dostluk sevgılılık ıcın de bu gecerlı
bir anda çıkarırım o insanı hayatımdan, gerçekten görmem. Yapı olarak çok ilgili olduğumdan bu şekilde davranmam hemen farkedilip o kişiyi çıldırtıyor zaten.. Veee, son pişmanlık neye yarar... 😉