Bulimia Nervoza hastalığım var ve aileme söylemekten korkuyorum?

Cevremde öyle kimse yok ablam sağlıkçı ama yanımda değil uzakta ona söylesem de direk bizimkilere söyler danışabileceğim kimsem olmadığı için içimi burda rahatlatıp fikir almak istedim bilir kişilerden güzel ve iyi dilekleriniz için de teşekkür ederim 😊dilerim sizde hep saglikli ve guzel bir hayat yasarsınız

eskisi gibi olmuyor hiçbir şey sadece spora dair yürüyüş var ama eve gelince başım aşırı dönüyor o spor anında bir şey yok ama bitince çok kotu oluyorum eski zamanlarımda yorulurdum dinlenirdim ama bunda bilmiyorum çok farklı hani verdiğim efordan dolayı doğal bir şey ama şimdiki durum o zamankinden çok farklı bir şey anlatamadim sanırım ama umarım anlamissinizdir

Dişlerimde bayağı bir farklılık oldu on disim düzdü önceden ama değişti hafif yamuk oldu ve yakından bakılınca fark edilir aşırı agrım var yemek çiğnerken vs bunlar 20 lık dış sebebi diye başta düşündüm belki onun yüzünden diş yapım bozuldu sandım ama geçenlerde araştırdım bu hastalığı dişe zararindan tutun ölüme kadar gidiyormuş ve ciddi anlamda bu şey beni esir almış gibi bedenim burda ama ruhum yok gibi

Ailem şu şekilde kilolu olduğum zamanlarda bana destek olmadılar çevremdekiler gibi onlar bana fiziksel yönden zorbalığa maruz bıraktılar ama ailemde psikoloji olarak bunu bana yaptılar hep dalga geçme vs annemle yan yana durunca ben ondan büyük gosterdigim için millet yanımızda rencide ederken beni onlar beni savunmaz susardı bu beni çoğu zman onlara karşı soğuttu şimdi bunları yaptıklarını onlara söyleyince yok hatırlamıyoruz diyorlar ama öyle bir şey ki ben bana yapılan hicbir şey iyi kötü unutmuyorum bu da benim için psikoloji olarak çok yordu bu yuzden bunun. acisini bedenim çekiyor şimdi ise o zamanki olayların vermiş olduğu ozguvensizlikten dolayı korkuyorum anlatmaktan

hayır psikoloji destek almıyorum zamanında halam bu kız iyi değil falan demişti aileme psikoloğa götürün demişti ama umursamadılar o hep böyle falan tarzı laflar ettiler anlarsın böyle aileleri

Emin ol deniyorum ama artık öyle bir şey ki hani tek kendi derdim olsa tamam aşırı asabilestim kimseyle iletişimim yok arkadaşlarımı sildim konuştuğum bir tek erkek arkadaşım ama ona da bunu anlatırsam ne tepki verir bilmiyorum sırf onun için çabalıyorum ona karşı iyiyim ama çevreme karşı tahammüllüm yok intiharı allah bilir kaç kere düşündüm fakat böyle zamanlarda elime ne geçecek sanki ölünce acim hafifleyecek mi daha beter olacak biliyorum diyip vazgeciriyorum ve bunları sadec2 içimde yaşıyorum ama çabalayacağım daha yolun başındayım eminim ne kadar çok savaşırsam iyi günler de elbet gelecektir sagolun emin olun çok iyi geldiniz çok teşekkür ederim tavsiyeleriniz ıçin

Erkek arkadaşımın hayatı benden daha kötü o daha zor şeylere göğüs germiş biri ve hep zaten onu gördükçe kendi hayatıma şükret ettim onun sayesinde ayakta durdum ama eğer bende ona bunu anlatırsam eminim çok üzülecek ve onunda zamanında ağır bir hastalığı oldu tekrar üzüntü vs şeylerden dolayı başına gelmesini istemiyorum bu yuzden benim derdim bana kalsın onu hep iyi ve özel olduğunu hissettiriyorum ve öyle de bu yuzden benim olayımın onu etkileyeceğini düşündüğüm icin yeni yeni onun için güzel şeyler oluyorken bunu ona yapamam

o yüzden bu durum benle mezara kadar kalacak artık bunu yenmek için de savaşacam

çabalayacağım başka yolu yok tekrardan sagolun meşgul ettim sizi hakkinizi helal edin hoşçakalın 😊