Annesinin savaşçı kızı mı iyidir, yoksa babasının minik prensesi mi?

Ben güçlü olan olarak büyüdüm. Erkek gibi derlerdi , ama bu çocukken iyiydi , başedemediğin sıkıntılar olduğunda kötü. Çünkü ben bunu nasıl halledemem psikolojisi nedeniyle özgüvenin dşüyor bir anda tüm gücünü kaybetmiş gibi oluyorsun.. Ama prenses olmak da istemezdim açıkcası , çok itici

Kızım savaşçı prenses olarak yetişiyor. Oğlanlarla top oynayıp gelip evde sofrayı kuruyor. İkisi de olsun diye uğraşıyorum. Ne şımarık prenses ne de kadınlığını umutmuş bir savaşçı. İlerde olacağı kadın her ikisini de barındırmalı.

Hiç şımartılan bir çocuk olmadım, babasının kursa yazdırdığı atlıokçu olan kızım ben. Kafam karıştı benim durumum burdaki genellemeyi çürüttü galiba :)

Güçlü birini sadece güçlü biri yetiştirebilir oğlak burcu babanın oğlak burcu kızıyım gücümün de şımarıklığımın da ayarı yok.

Hayat sadece savaşçı olmayı öğretti. Minik prenses olmayalı çok uzun zaman oldu. Hep aşılması gereken bir tepe oldu karşım da.

Savaş çıkarmayıda, Barış ilan etmeyi de bilmek ve yerinde kullanmamak gerekiyor. Her iki kalıptan birine büründüğünüzde üzülme ihtimaliniz çok yüksek.

Annem aşırı hırslı bir kadındır ben babam gibi avare olmayı tercih ettim ama. Bizim aileden prenses çıkmazdı zaten, mıymırık sevmiyoruz ailecek.

Hicbir zaman babamızın minik kızı olamadık. Oldurtmadi. Bizde savaşçı

Anasinin savasci kiziyim ben dfssgs daha iyidir tabi