Çok şaşırırım, çünkü bir insana kolay kolay güven duyamam. Yapacağım iki şey olur;ilki ona karşı bu davranışından ötürü soğurum ve eskisi gibi olamam, olabilmem için de baya zaman geçmesi gerek, ikincisi de ona yalan söylediğini anladığımı, dürüstçe doğruyu anlatmasını söylerim
İnanmış gibi yapıyorum ve yalanın devamını dinliyorum. Baktım ki suyunu çıkartıyor, yapıştırıyorum gerçekleri. Bu defa da durumu toparlamaya çalışırkenki o yüz ifadesinden keyif alıyorum.
Yalanını yakaladığımı belli etmiyorum. Beni enayi yerine koymasına da engel oluyorum. Ve o saatten sonra kendisine güveniyormuş gibi yapıyorum ama asla güvenmiyorum.
Birinin yalanını yakaladığında bunu müsaitsem direkt söylerim, hem de hiç vakit kaybetmeden. Yüzüme baka baka yalan söyleyen birinin yalanını yakalıyorsam, bunu o anda söylemenin 1 saat sonra söylemekten daha faydalı olabileceğini düşünüyor ve görüyorum.
Kisi, olay fark etmez yalan yalandır ve sadece 3 yerde söylenmesine musade edilmiş dinimizce , onun dışındaki hiç bir seyde affı yoktur, en yakinim olsada gozunun yasina bakmam,çat yapistiririm lafi.😎
Yalan söylediğini biliyorsam önce bir dinlerim, sonra da gerçekleri yüzüne vururum. Bundan sonra her bir sözü yalan gibi geleceği için, arama mesafe koyardım.
Neden yalan söylüyorsun? Diye sorabilirim ya da inanıyormuş gibi yapıp bozuntuya vermem ama ilişkimi keserim. Yalan milletin ağzında sakız gibi çünkü. Kullanıldıkça kullanılıyor
Önce inanmış gibi yapıp yalana devam ediyor mu diye bakıyorum sorular soruyırum sonra aptal olmadığımı söyleyip itiraf ettiriyorum akabinde sinir nöbetleri geliyor sonra sonsuz bir soğuma
Ona karşı tüm güvenim yıkılıyor tekrar yapmamlar falan tamamen yalan. Bir kez yapınca affederseniz yine yapar. Yalanın da yalan söyleyeninde hayatımda zerre yeri yok