İçinizde ukte kalan bir şey var mı?

Hayat bir puzzle parçaları gibidir bütüne ve mükemmele yaklaşmak eksik olanı yerine koyup doldurmak için hep bir parça daha yerleştiririz ama bazen tamamlanmaz hiçkimse mükemmeli yaşamıyor bu hayatı bana göre kimileri ekmek derdindeyken kimileri yat, yalı araba derdinde
Kimileri bir olmayan annenin bir damla şefkatine muhtaçken kimileri olan anne ye yanar
Kimileri bir güzel söze bir güzel yüreğe hasretken
Kimileri başka bişeye
İnsanoğlu şu hayatta var olduğu müddetçe hep biletlerin eksikliğini yaşar
Kimse mükemmeli yaşayamaz çünkü##

Öncelikle efendim, o ukte değil uktedir. Vallahi ben de TDK'nin yalancısıyım. 😶

Öyle aman aman bir durumum söz konusu değil bu içimde ukde kalan şeylerle ilgili... Ya da var da ben henüz kendime bile itiraf edememişken bunu satırlara dökmek çok... Her neyse, ondan bahsetmeyeceğim.

En basitinden bahsedecek olursam, gündelik yaşantımda içimde ukde kalan şeylerden bir tanesinin insanlara kendimi tam anlamıyla ifade edememek olduğunu fark ettim. Hani böyle yastığa kafamızı koyduğumuz anda bazen düşünceler üşüşür ya zihnimize, hah benimki ondan işte.

Aman kalbi kırılmasın, aman üzülmesin, aman kimsenin içinde küçük düşmesin diye diye çevremdekilere verdiğim toleranslardır benim içimde ukde kalanlar. Keşke vermeseymişim demek en büyük ukdem.

Nasıl ki beni sinirlendirip, gün içinde gözlerimin dolmasına sebebiyet veriyorlarsa aynı şeyi yapamamak en büyük ukdem.

Gerçi milletin lafını versen de biir, vermesen de biir. İki ucu da katran karası yani.

Mezuniyet törenime annemin gelmesini planladım ama olmadı maalesef. Zaten kimsesiz gibi mezun oldum çıktım işte. En çok bu... Harici bazı şeyler var.