Sevgi kesinlikle bulaşıcı bir şey. Mesela ormandaki hayatı konu alan düşüncesel bir deney yapalım. Ormana taşınan bir oduncu, çevresindeki hayvanları gözlemleyince kendisine bakan meraklı gözleri fark ediyor. Meraklı gözler, şüpheli gözlere dönüyor ve aralarından yırtıcı olanları oduncuya saldırmaya çalışıyor. Oduncu her defasında kendini savunmayı başarıyor ve bunu yaparken çevresindeki hiç bir canlıya zarar vermiyor. Aksine, önlerine bir kase su ve bir parça et koyuyor. Bunu onlara gerçekten değer verdiği için yapıyor. Karınları dolan hayvanlar oduncuya saldırmaktan vazgeçiyor ve oduncudaki hayvan sevgisi hayvanlara insan sevgisi olarak geçiyor. Hatta, hayvanlar insan diye ayırmazlar bile, oduncuyu diğer insanlara karşı korur. İşte sevgi bence böyle bir şey. Sanırım öğrenmek ile bulaşıcı olması aynı sonuca varıyor, öyleyse evet, öğrenilen bir şey olduğunu düşünüyorum. Umarım bir gün bütün insanlık öğrenir.
Her insan sevgiyle doğar. Bu tamamen yetişme tarzıyla alakalıdır bana göre. Sevgi' yi görmeyen, göstermekte problem yaşar. Yanlış gören de bu yanlışını devam ettirme eğilimindedir çünkü o da bunu yaşamıştır. Aslında evebeynler çocuklarının geleceklerini inşaa ediyorlar o bir kaç yıl içerisinde haberleri olmuyor çoğu zaman.
Sevgi bence öğrenilen bir şeydir, biz sevgiyi ve şefkati yakınlarımızdan öğrendik ve bizde çevremize sevgi beslemeye başladık ama öğrenilen bir şey olması insanın içinde hiç olmadığı anlamına gelmez. Zaten var olan bir filiz yeşermiş oluyor biz sevgi kavramını öğrenince.
Sevgi diğer duygular gibi hepimizde olan, doğuştan getirdiğimiz bir duygu, hissederiz ama sevgiyi göstermek, onu davranışa dökmek öğrenilen bir şey. Bazıları sever ama tam tersi davranır ya da ne yapacağını bilemez. Sevgisini nasıl ifade edeceğini anlayamaz çünkü öğrenmemiştir. Sevgiyi ifade etmenin çok farklı yolları var ve bunların hepsi öğrendiğimiz şeyler.
sevgi sonradan öğrenebildimiz bir duygu değil, bir çok insanın içinde var olan bir şey ama bunu ortaya çıkartmak kişinin kendi eğilimine bağlı, duygulari tamamen kapalı birini sevmek o insanın kalbindeki ateşi yakmana yetmez.. toplumda zaman ıçinde ya bunu öldürüyoruz ya da yaşatmaya çalışiyoruz işte
Bence, İnsan davranışlarının altında yatan en büyük iki sebep cinsellik ve değer görme istegidir. En büyük değer görme de sevgiyle olur. Bu açıdan bakarsan sevgi doğuştan gelir, ortaya çıkması için sadece etkileşim gerekir , bir çiçeğe, ağaca, insana ya da hayvana...
İnsanın fıtratında sevgi vardır Sevgiye meyil vardır daha doğrusu. Dakat o meyil doğru yönlendirilmezse... Yaşadıkları da ağır travmalardan ibaretse.. Sevgi zamanla kaybolur, yerini acımasızlik alır.
Herkes sevemez. Taklit edenlerle dolu etraf yalnızca; gerek bir şiiri, bir şarkıyı, bir filmi. Gel gör ki kimse yazamaz duygularıyla kendi kalbine saf bir yazgı. Öğrenilen bir şeydir ama herkes de öğrenemez.
Bir çiçeğe seni seviyorum dersen, yapraklarını açar güzelleşir ama insana diyorsun hödük gibi bakıyor maalesef. Sevgiyi bilemeyen ve görmemiş çok insan var.
SEvgi bir duygudur fakat bunu ifade etmek öğrenilir
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Sevgiyi öğrenmek mümkündür temeli taaa çocukluğunuza dayanır eğer anne baba arasında sevgi varsa sende sevgiyle büyüyorsun daha doğrusu baba anneyi ne kadar seviyorsa sende o kadar sevgiyle büyüyorsun ama aşk başka bir şey o kalpten gelecek bir duygu asla insanın elinde olan birşey değil...
Psikolojiye göre sevgi bir gelişim basamağı fakat doğuştan gelen duyguların geliştirilerek öğrenilmesi ve tam anlamıyla aidlikle beraber karşılıklı hislerle oluşmasıdır.