Övgü ve ilgi manyağı insanları gerçekten oldum olası anlamamışımdır. Onlar için önemli olan veya olmayan herkes onları övmek ve cesaretlendirmek zorunda yoksa sorun yaratırlar. Bana göre herkesten övgü bekleyen insanlar, hayatlarına diğerlerinin yorumlarına göre şekil verirler ve hayattan hiçbir zaman tat alamazlar. Sizce herkesten övgü bekleyen insanlar, herkesi kendi yargılayıcı jürisi mi yaparlar?
Herkesten övgü bekleyen insanlar, herkesi kendi yargılayıcı jürisi mi yaparlar?
Herkesten övgü bekleyen ve ilgiye aç insanlar her şeyden önce mutlu olamazlar. İlgi görmek ve övgüler almak gözlerini kör etmiştir. Eleştiriye hiç açık değildirler. Bu yüzden en ufak bir eleştiri ve yargılama durumunda bambaşka birine dönüşürler. Ayrıca ben bu tarz övgü delisi insanları özgüveni olmayan kişilikler olarak görüyorum.
Biraz koşulların da etkisi var bu söylediklerinizde. Şu an kullandığımız sosyal medya araçları da bu övgü alma amacına erişmenin etkin araçları değil midir? Dolayısıyla belki geçtiğimiz yüzyıl, hatta şöyle 15 öncesine kadar bu söyledikleriniz toplumun bir kesimi için geçerli olabilecekken şimdi neredeyse herkes övgüyü hayatının bir parçası haline getirme çabası içinde. Öte yandan, bir övgünün hak edildiği durumlarda da kak edene cömertçe verilmesi gerektiğini düşünüyorum. Eskiler "marifet iltifata tabidir" demiş 🙈🤗💐🧐🙋♂️
İnsanların düşüncelerini çok fazla kafaya takan insanlardır, çoğu egolarını tatmin etmek ister, eleştiriye hiç gelemezler. Neden böyle bir şeye ihtiyaç duyduklarını anlamış değilim, muhtemelen ilgiye aç veya bu konuda doyumsuz insanlardır. İyi yorumlarla egolarını doyururlar ama kötü yorumlar hiç hoşlarına gitmez. O yorumları yapan insanları da yargılayıcı jüri olarak görürler, evet.
Kendini bilen bir insan övgüye ya da sürekli onaylanmaya ihtiyaç duymamalı doğrularım, yanlışlarım ve yaptıklarım benim tercihimdir birilerinin pohpohlamasına veya aşırı eleştirisine gereksinim duymam..
Övgü ve ilgi bekleyen insanlar, yargılayıcı jüri yapmazlar insanları. Onlar yargılanmak istemezler ki. Koşulsuz ilgi ve övgü isterler. Karşılarında tarafsız bir insan değil, bir kukla olsun isterler. Hayattan bu şekilde tat alırlar. İçlerinde kendine güveni olmayan, sevgisiz bir çocuk gizlidir. Bunun için dışarıdan övgüye ve ilgiye ihtiyaç duyarlar çünkü kendi kendilerini sevemezler.
Övgü beklemek bencillik olur ama kişide övgüyü hakediyorsa esirgememek lazım yiğidi öldür hakkını yeme hesabı sonuçta bir nevi gurur okşama metodudur herkes övülmekten hoşlanır bence ve kişiyi güçlü kılar moral verir motive eder o yüzden bu karşındaki kişiyle arandaki bağına bağlı sen ona söylüyorsan oda sana söyleyebilmeli
Eziklerdir, karakterleri oturmamıştır bir söze kapılıp giderler. Jürileri olmak için çok baskın olmak lazım bu tipler dışındakileri çapsız çaplarıyla beğenmezler