Sürekli küfür ediyorum lütfen bakın :(?

Tatlım bu illa ki ortamın ailenle alakalı olmaz çok iyi bir çevren çok terbiyeli bir aile hayatın da olsa bastırılmış duygular olarak da ortaya çıkar. aileme layık olmalıyım küfür etmemeliyim , küfür edersem arkadaşlarım hoşlanmaz dışlar vs diye içinden geçirdiğinde o bastırılmış olan şey sinirlendiğin anda kendini kaybettiğinde ortaya çıkıyor olabilir. bunu hayatın da etkiliyor olabilir mutsuz olmak, derslerinde istediğin gibi olmamak , erkek arkadaşın varsa onla olan sorun , yoksa neden yok gibi düşünce yani mutsuz edecek her türlü şey seni buna sürükleyebilir. sürekli ağlaman da belki biraz depresyon belirtisi. (unutma depresyon bir veba değil herkes hayatının belirli döneminde depresyondadır)
gidip annenden özür dilemekle başla işe eminim sinirli olduğunda söylediğin için annen bunu takmamıştır bile. anlayışlı olduğunu düşünüyorsan sorunlarını paylaş neden öyle birşey dediğini daha iyi anlar.
ve seni mutlu edecek şeyler yap sevdiğin yanında mutlu olduğun arkadaşında çık gez (buara hava sıcak eve çağırıp muhabbet dedikodu da iyi olabilir;) sinema seversen sinemaya git, alışveriş seversen alışverişe çık, gez dolaş kendin için kendini mutlu etmek için birşeyler yap ve bu ruh halinden uzaklaş. evet ağlamak insanı rahatlatır arada ağla ama bu 2 hafta sürmesin ;) unutma hayatında hiçbirşey senden önemli değil ve hayat senin hayatın sen olmazsan senin hayatın da olmaz

Anneye öyle laflar denmez, ergen. Bu kadar hırçın bir karıyım. Yirmi yaşıma geldim, kesinlikle bir kere olsun saygıda kusur ettiğimi hatırlamam. Babam, annem kadar disiplinli bir insan değil. Yani bundan kastım biz çocukları üzerinde. Ben ve erkek kardeşime çok yumuşaktır. Ama annem öyle değil, gözümün içine bir bakış atması yeter. Donuma orada işerim, otoriter.

Saygılı ol, o senin annen lan.