Diğer insanların isteklerine göre yaşayan, sırf beğeni toplasın ve takdir edilsin diye kişiliğinden ödün veren insanlar benim çok garibime gidiyor açıkçası. Bir insan çevresinin yorumlarına göre neden şekillenip benliğinden uzaklaşır henüz anlamış değilim.Peki sen diğer insanların seni sevmesi için olmadığın bir kişiliğe mi bürünürsün yoksa "Ben neysem o'yum beni seven böyle kabul eder." diyenlerden misin?
Olmadığın bir insan olarak sevilmeyi mi, yoksa olduğun insan olarak nefret edilmeyi mi tercih edersin?
Nefret duyulan bir insan değilim. Kimseye o hissi vermem çünkü. Hayatımda olmayan hiç girmemiş insanlar ise o hissi beslerse kendileri bilir beni bağlamaz. Ne gerekiyorsa öyle davranırım.
Olduğum bir insan olarak nefret edilmeyi tercih ederim, ettim, ediyorum. Kendim olabilmek adına her şeyden vazgeçebilir ya da her türlü şeye karşı koyabilirim. Herkes bizi seviyor ve bir tane bile düşmanımız yoksa, demek ki hayatta pek bir şey için mücadele vermemişiz, kendi doğrularımızı savunmamışız, hep diğer insanları memnun etmekle uğraşmışız demektir. Olmadığın bir insan olarak sevilmek, sahte bir benlik taşımaktan ve rol yapmaktan başka bir şey değil bana göre.
Her zaman olduğum gibiyimdir. Başkaları beni sevsin diye olmadığım biri gibi davranmam. Bu yüzden herkes nefret de etse olduğum gibi davranmaya devam ederim.
Insani insan yapan değerleridir derdi Rahmetli babam onlardan taviz verme derdi Olduğum degerlerimle nefret etsinler Zaten devrimciyim Devrimci insan Her zaman Nefret edilir Ama niye Cunku okur irdeler Sorgular Biat etmez Dun bugün yarın sonsuza kadar da oyle olacagim Cünkü dünyaya bir kez geldim bir daha rüşvet versem gelemem'ya adam gibi yaşarım yâda hemen geberirim dünyada en kötü şey saklanan düşüncedir para bile saklanınca kokar bir ınsan düşüncesini ensesinin arkasına değil masanın ortasına koymalı felsem bu
Olduğum insan olarak nefret edilmeyi tercih ederim. Ne olursa olsun, sonucu kötü de olsa nefret de etseler benliğimden uzaklaşmak istemem, yapamam bunu. Benliğimizden uzaklaştığımızda kaybederiz kendimizi. Kendimizi kaybedersek ne huzurumuz kalır, ne mutluluğumuz, ne dürüstlüğümüz kalır. Hiçbir şey kalmaz bizden geriye benliğimizi kaybettiğimiz zaman. Ben kendimden kaybolmayayım, ben kendi benliğimden kopmayayım da insanlar beni sevmeyecekse sevmesin..
Herkesin isteklerine göre şekillenmek mümkün değil. Bunu sağlamak için dansöz gibi olmak lazım, adamına göre davranman, sürekli değişmen lazım. Böyle bir hayat, hayat değil ki zaten..