Bazı insanlar vardır; hayatta hep doğruyu yapmak zorundadır çünkü hayat ona acımasız bir başlangıç hazırlamıştır. Dengeyi kurması için doğru yoldan sapmaması gerekir. Bazıları da ne kadar bocalasa da hayat hep bir çıkış kapısı, bir seçenek sunar. Şimdi ''her insan hata yapar'' cümlesini bir kenara bırakalım. Her insan hata yapar evet ama bu hatalar neticesinde azalan bir de kredi mevcuttur. O kredi tükendiğinde dönüşü olmayan bir yola girilir. Sizin hata yapma lüksünüz var mı?
Hata yapma lüksüm var fakat ben o lüksten faydalanmak istemiyorum. Doğru görmüyorum ve elimden geldiğince kaçınmaya çalışıyorum. Hata yaptığımı düşündüğümde içim içimi yiyor ve bu başkasına yaptığım bir hataysa, bir şekilde bana döneceğini düşünüyorum. Yine de hatalarımı tekrarlamadığım için hafifletiyorum bu duyguyu. Veya kendimi avutuyorum..
Maalesef yok. Ailem - bilhassa babam bana bunu empoze etti. O yüzden artık hata yapmaktan nefret ediyorum. En küçük bir yanlışımda, bir başarısızlığımda tepki görmekten nefret ediyorum.
Küçüklüğümden beri babam tarafından böyle yetiştirildim. Mesela okuldan kötü bir not getirsem kötü muamele görürdüm. Yalanım yakalandığında dayak yerdim mesela. Babam hayatı boyunca pek başarılı bir insan değildir ama benim başarılı olmama yönelik psikolojik baskıları da bitmez. Böyle babalık yaptığını zanneder.
Ben de isterdim mesela, ne hata yaparsam yapayım, arkamda duracak bir baba. Kızmak bir yana, beni cesaretlendirecek, doğru yolu gösterecek bir baba... Ama olmadı maalesef.
Artık hata yaptığımda sinirlenen, panik olan, içi içini kemiren hatta belki de kendimi değil de dışarıyı suçlayan bir insanım. Çünkü hata yapmaktan korkuyorum. Yavaş yavaş bu huyumu yenmeye çalışsam da, bunu tamamen atmak, zaman alacak gibi.
Hayatım boyunca elbette hata yaptım. Hata yapmamış insanın var olduğuna inanmıyorum açıkçası. Kimsenin mükemmel olma gibi bir lüksü yok. Bazen duygularımız bazen de zekamız yanıltabiliyor bizleri. Yaptığım hatadan olabildiğince ders alıp yoluma devam etmeyi tercih ettim hep. Yapılan yanlışların insanları olgunlaştırdığına inanıyorum. Olgunluklarına hayran kaldığımız insanların geçmişlerinde çok güzel dersler aldıkları hatalar yatıyor her zaman.
Hataların hepsi zincirleme kaza.. tekrar eden ama bir dahakine daha iyisini yaparım adımları. Herşeyi bilerek ve isteyerek yaptım. Pişman olmam, olmadım. Yaşadığım sürüce hepsi bana tecrübe ve birikim olacak..
Mükemmeliyetçi biri değilim o yüzden her zaman hata payı bırakırım kendime. İnsanız ve hata yapa yapa doğruyu öğreniyoruz. Her hata da biraz daha olgunlaşıyorum, daha farklı pencerelerden bakıyorum. Diğerlerini bilmem ama ben hatalarımı seviyorum. Onlardan aldığım dersler geleceğime ışık tutuyor.
Hata yapmak en doğal hakkımız ve insan hata yapa yapa ogrenir, sonuna kadar bunu destekliyorum. Fakat bizim dışımızda gelişen bazı şartlar ya da ortamlar bu lüKSü elimizden maalesef alır. Kendi adıma bazı konularda hata yapma lüKSüm olduğunu düşünmüyorum çünkü bazen yapılan ufak hatalar insanların hayatlarını değiştirebilecek bir domino taşı olabiliyor.
Evet. Daha bulmam gereken doğrularım var. Yolum uzun. Doğrulara varmaya çalışırken elbet yanlışlarla karşılaşacağım. Hata yapmak en büyük lüks benim için.
Herkesin öyle bir lüKSü vardır. Hatasız kul olmaz. İstesen de, istemesen de hata yapıyorsun. Gönül ister ki hataya mahal vermeyelim. Fakat bu imkansız. Bir şekilde gözden kaçıyor.
Evet hata yapma lüksüm var her konuda. Hatasız kul olmaz derler ya hani👯
2
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Hata yapmak bir "lüks" değildir, "kusur" da değildir. Hata , bir öğrenme biçimidir. İnsan ne kadar mükemmelliyetçi olursa olsun tökezlemesi kaçınılmaz... Hem hata yapmaktan korktuğumuzda daha çok hata yapıyoruz. Buna iş yerinde defalarca şahit oldum
Evet tabikide var insan olan herkes hata yapabilir. Kimse kusursuz değil, bir çocuk ilk hatasını yere düşerek yapar sonra ağlar ama bir sonrakinde artık daha güçlü ayağa kalkar hatalarda böyledir düşe kalka öğrenir insan daha güçlü olmayı... Bana göre tecrübe katar, olman gereken kişiyle, olmaman gerekeni anlarsın.
Çok riskli kararlar aldığım için yok aslında. Ama ölümlü değil sonu sadece vakit kaybı oluyor. Gencim ama yine de vakit nakittir diyip güzel kararlar almaya çalışıyorum.
Pismanlik olmadigi surece insan hata yapmakta serbest olmali. Denemeden bilinmiyor hic birsey. Ama birgun bu hatayi yapmamanin pismanligi daha aci verici olabilir.