Evet sosyal hayatımızda bir takım maskeler takıyoruz, buna mecburuz. Kafamızın içinde filler tepişirken dışarıya mutluluk pozları verdiğimiz çok zaman olmuştur. Ben sadece ailemin yanında kendimi bırakabiliyorum ne yazık ki. Bir de güçsüz gözükmekten değil, olmaktan korkarım her zaman.
Korkmak değil de.. zaten duygularımı pek gizleyebilen biri değilim, çoğu zaman yüzümden anlaşılır. Yine de bazı durumlar oluyor ve o mecburiyetlerde durmak, durulmak gerekiyor.
Güçlü görünmek ise bunu çok büyütmemekle birlikte önem verdiğim bir şeydi hep. Ancak karşında tüm gücünü mutluluğun için harcayan biri olunca, gardını indirip içtenlikle kendini ona bırakır ve düşmek diye bir şey olmadığını görürsün : )
Hiç kimse sonsuza dek güçlü ve yenilmez bir duruşa sahip olamaz. Bazen düşmek gerekir, sahip olduğun gücün farkına varabilmek için. O yüzden düşmekten ve güçsüz olmaktan korkmam yeniden ayağa kalkacağımı bilirim.
Aksine güçsüz görünmek hoşuma gidiyor. Yani aslında güçsüz değilimdir de artık bir şey görünmek zorunda hissetmediğim için güçsüz görünüyorum ve beni güçsüz sanıp üstüme gelmeleri aksine çok hoşuma gidiyor
Bir insan hipermetrop ise bu gerçekten nesnelerin uzak olduğunu mu gösterir. O nesnenin uzaklığı herkes için aynıdır. Sadece bakan kişinin yorumuna bakar. Sen ne kadar güçlü görünmeye çalışırsan çalış gözleri iyi gören biri bunu hemen anlayacaktır. Sen ne kadar iyi olursan ol gözleri iyi görmeyenler seni hep zayıf görecektir. Yani sen nasıl göründüğüne değil gerçekte ne olduğuna odaklan. Çünkü insanlar için senin gösterdiklerin değil kendi gördükleri önemlidir.
Eskiden kendimi güçsüz hissettiğimde sevdiklerime bu durumu belli ederdim. Sırtımdan bıçakladıkları andan itibaren artık içim kan ağlasa bile hiçbir şeyi umursamıyormuş gibi gülüp eğleniyorum. Kendimi kandırıyor olsam da insanların dilinden kurtulmak daha önemli benim için😏