Yaşamadan bilemeyeceğim nadir konulardan biri sanırım. Ama öyle bir kafa yapısıyla yaşıyorum ki, elimden kayıp giden hiçbir şeye kayıp demem gibime geliyor. İşimi mi kaybettim, hayırlısı böyleymiş. Bir hatam yüzünden artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak mı, öyle olması gerekiyormuş. Birine yanlış yaptığım için beni artık görmek istemiyor mu, kendimi affettirmek için zorlamam. Bu bana yüzsüzlük gibi geliyor.
Eğer buna sadece ben neden olduysam elimden geleni yaparım ama buna karşı taraf neden olduysa yani insanlar bakımından hayatımdan çıkmışlarsa bir şekilde ve kendileri neden olmuşsa kılımı kıpırdatmayı bile tercih etmem, etmemeliyim. Değerimi bilen insanlara ihtiyacım var gerisine değil.
Kişilik & Karakter konusunda 19,5b cevap paylaştı.
Hayır, kaybetti isem geri kazanmaya uğraşmam. Oradan alacağım dersle yeni şeylere daha kararlı ve akıllı yönelirim. Kaybettiklerimi kazanmak, beni şımartır ve yeniden düşüncesizce kaybetmeme sebep olur.
Elimde olanlara her zaman sahip cikarim. Sahip cikmamisimdir ya da oyle olmasi gerekmistir. O durumda da zaten neden geri kazanmak icin efor sarfedeyim ki🤞
bundan iki yıl önceki ben kanının son damlasına kadar uğraşır kendini yırtardı ama öğrendiğim kadarıyla bazı şeyler kazanmaya değmez o yüzden artık kaybetmeyi öğrendim