Hayat, bir yoldur aslında. Bazen tek oluruz bu yolda bazen birçok insan eşlik eder. Umutlarımız da vardır. Acılarımızda. Peki yürüdüğünüz yol karanlık mı yoksa aydınlık mı?
Ben karanlık yolu kendim seçtim.. aydınlık yolda yürümek karanlık yolda yürümek daha zor.. Biraz karanlık iyi hem korkusu olan insanların sana eşlik etmesi imkansız oluyor.. Ve dahası aydınlıkta herkes yanında olur iş karanlıkta sana eşlik edeni bulmak ta..
Madem felsefe yapıyorsun bende sana şöyle cevap vereyim. Herkesin hedefine giden yol vardır. Herkes dünyayı farklı görür. Benim yolum bir başkasına karanlık görünebilir. Bu onu karanlık yapmaz. Şöyle diyim, yatağına vicdanı rahat bir şekilde giriyorsan yolun aydınlıktır. Değilse, karanlıktır. Vicdanen pek rahat değilim. Teşekkürler
Yürüdüğüm yol, asfalt, beton, çakıl, toprak, aydınlık, loş, karanlık olabiliyor... Fakat olumlu-olumsuz insan kararlı ve hedefi olduktan sonra problem değil... Hayattın kendisi toz pembe değil...
Hayatın bilmiyorum evresi vardır ya öyle bir yerdeyim belirsizliklerle dolu yani karanlık, ama küçük bir ışık da giriyor içeri onun adı da umut benim için. Ne olursa olsun var olmalı içimizde...