Hayatımızda değer verdiklerimiz vardır. Baş tacı ederiz onları. Bir gün anlamsizca sırtını dönüverirler. Iste o zaman anlarız değer vermememiz gerektiğini... Size sırtını dönmüş birine ne söylemek isterdiniz?
"Yüzüme bakabilecek cesaretin olsaydı başka konuşurdum seninle belki ama sırtını dönebilmen de benim adıma mutluluk verici, güveninle ilgili çok şey anlatıyor: Sırtını yaslayacağın birileri varsa, bunlardan birinin ben olduğumu anlatıyor, örneğin. Sırtını sıvazladığım anları hatırlatıyor, arkandan bıçaklamayacağımı bildiğini anlatıyor. Şimdiye kadar önüne çıkıp yoluna taş koymadım, şimdi de yolunu kesmeyeceğim ama arkanı dönüp önünü görebildiğinde yüz yüze gelemeyeceğiz, bu beni şimdiden üzüyor."
Ne diyebilirim ki. İnsanlar sırtını dönmeye, sırttan vurmaya alışkın. Ben ise artık insanları yüzlerinden değil, sık sık döndükleri o sırtlarından tanıyorum. Gün gelir hiç beklemedikleri bir anda, hiç beklemedikleri insanlar tarafından onlara da sırt çevrilir. Aynı yerden vurulmuş oluruz. Belki o zaman anlarlar bizi...
'Her şeyin bir sonu var ve senin de gitme vaktin geldi' derim içimden.. 'Kendine iyi bak, mutluluklar dilerim.' derim. Güzel hatırlamak/hatırlanmak isterim. O yüzden nötr kalıyorum çoğu zaman. Tavsiye ederim huzur veriyor. Yıkıntıların etkisi hafifliyor.
Rehberdeki kabarık liste bizleri yanıltmasın. Sizi koruyup-kollayacak, yardımınıza koşacak, acı-tatlı gününüzde yanınızda duracak dostlar önemli. Bunlar da en iyimser 2-3 kişi ancak çıkar. O yüzden artık (yarı yolda bırakanlara) böylelerine hiç bir sözüm kalmadı... O (2-3) kişi (dostum) benim kıymetili değerlerim. Gerisi için üzülmeye değmiyor...
Artik pek umursamıyorum, hicbirsey soylemezdim.. duygularımı yitirdim diyebilirim cidden eskisi kdr üzülmüyorum sevinmiyorum yani icimdeki o kıpır kıpır olan duyguların yerini daha da siradan seyler aldi, sevdiklerimin iyi oldugunu bilmem bana yetiyor beni silmis olsalarda pek umursamam diye düşünüyorum
Genelde ben sessiz kalmayi tercih ediyorum sonuc olarak degerim yoksa kendimi anlatmamin ne anlami var. Insan bazen icinden herseyi soylemek geliyor ama degmicegini anlıyosun zamanla. insan deger gormedigi yerde bir nefesini dahi tuketmemeli bence.
Var oyle bikac kiz kisi en cok biri bisey Demiyorum Allaha haval ediyorum nedersem diyim anlasilmiyorsam hic arkama bakmam ceker giderim adimi bile duyamaz ahımda tutar.
Benden çok şey götürdün ama sayende artık daha güçlü biriyim, istediğini yapmakta özgürsün ama gittiğin yerler umarım beni aratır ve eğer geri dönmek istersen ezberleyeceğin bir yer var SIRTIM😄