Kim olursa olsun sevgili, anne, baba, kardeş, akraba aklınıza gelen herhangi bir insana yaptığınız fedakarlığı değmediğini anladığınız zaman geri almak ister miydiniz? #invictus16 🍀🍀
Yaptığınız onca fedakarlığı geri almak ister miydiniz?
Fedakarlık ilişkilerin olmazsa olmazıdır. Tıpkı güven gibi dürüstlük gibi. Zaten fedakarlık dediğimize göre karşılık bir şeylerden vazgeçilmiş olmalı ki bunu haketmediğini düşünmek çok saçma olur. Kendi adıma fedakarlıkta bulunuyorsam, mutlaka karşımdaki insan fedakarlık kavramının ne olduğunu bilen ve fedakarlık yaptığını da davranışlarında gözlemlediğim biridir. O nedenle asla geri alacağım bir şey yok. Yaşadığım şeylerden pişmanlık duymak için yaşamadım, keşkeler sadece olumsuz olan olaylar için kullanılmalı diye düşünüyorum. Hayatıma giren ve fedakarlık yaptığım kim varsa bunu dibine kadar haketmiştir. İyi ki fedakarlık yapmışım derim. Her insan bir şeyleri doldurmaz hayatımızda, bazı insanlar vardır ki geldiğinde bir şeyler tam olurken, gidince de yeri mutlaka aranır. İşte böyle özel insanlara verilen emeğede, zamanada, yapılan fedakarlığa da söze edemezsin... Tek kanata uçmaya çalışmak sadece seni olduğun yerde döndürmeye yarar. Bu nedenle her zaman karşılıklı fedakarlıklar olan ilşkiler içinde olmaya özen göstermek lazım.
Zincirleme sorular bu gece hayır ola sonumuz! Fedakarlıklar dile geldi mi zaten ne ilişkiden ne de verilen onca emekten, yürekten söz etmeye gerek yoktur artık.
İki kişiliktir fedakarlık, bir ilişkiye başlarken iki yürek konur ortaya. Ve onu geri istemek, bittiğinin resmidir. Neyin kavgasını süreyim ki artık. Emeklerimi mi, harcanan zamanı? peki, ya umutlar geri dönüşü var mı?
İstemezdim. Bana o fedakârlıkları yaptıran, karşı taraf değildi. Benim ona olan sevgimdi. Dolayısıyla bir beklenti için girerek yapılan şeyler değildi. Ayrıca bir takım ayrılıklar söz konusu olduğunda, ''elimden geleni'' yapmış olmamın verdiği vicdan rahatlığı beni rahat uyutuyor.
Ben değer vermemi hak etmeyenlere bile değer vermeyi bırakamıyorum kaldı ki yaptığım fedakarlıkları geri isteyeyim. Kim olursa olsun bir gönül bağı, dostluk bağı kurduktan sonra zor bu işler kimseye bir şeyi çok görmüyorum. İnsanlar için güzel, benim için hiç iyi olmayan bir huyum işte.
Hayatım boyunca öyle çok büyük fedakârlıklar yapmadım. Bir arkadaşım tarafından kullanıldığım olmuştu. Bende saf gibi buna göz yummuştum. Fedakârlık gibi değil ama o güne geri dönsem asla kendimi kullandırtmazdım.
Fedakârlık bende, nankörlük onlarda kalsın.. Hani bir laf vardır, beddua alacak hallere değil, dua alacak hallere düşmek isterim diye.. Nankör olacak değil, fedakâr olacak hale düşmüşsem ne mutlu bana.. ben hiç bir iyiliği kendim için yapmam, Allah için yaparım.. o yüzden kim nankör olmuş, kim kıymet bilmemiş bunu kafaya bile takmam, ilişiğimi keserim bana zararı varsa o kadar, ama asla yaptıklarımdan pişman olmam.
O kadar çok fedakarlık yaptım ki bu hayatta sadece eski eşimden ve eski sevgilimden isterdim eski eşime ahım fazla tuttu. Eski sevgilimi ise yaptığım fedakarlığı ah için beklemiycem köpek gibi yavaş yavaş yaptığım fedakarlıkları geri alıcam. Tek derdim ahım çok ölmesin. Hayatı boyunca çeksin istiyorum. Tövbe ederken ağzı yamulacak hale gelsin istiyorum ve gelecek.
Fedakarlık yaptıysam hak etmiştir. Ama hiç birşey sonsuz değildir. Hak etmediği günler de gelebilir. Nankörse mesela bir insan ve buna defalarca şahit olunduysa artık hak etmiyor demektir. O dakikadan sonra fedakarlık yapmam zaten. Yaptıklarımı da geri almak istemem. Vicdanı kaldıysa eğer takılır belki bir gün ayağına..
Eskiden olsa isterdim. Ama benden yaşça küçük bir kızın seneler önce söylediği söz üzerine bu fikrim ve bakış açım değişti. Her ne olursa olsun karşımızdakine gösterdiğimizin aslında kendi değerimiz olduğunu söylemişti bana. Yaşı küçük ama düşüncesi büyüktü.
Belki evet belki hayır. O fedakarlıkları sevmediğim kişilere yapmam o yüzden hayır, ama yediğim pıçakları göz önünde bulundurursak evet. Kararsızlık...
Ben başkasına yaptığım iyiliği ve fedakarlığı almak istemem ben onları çünkü karşılıksız yapıyorum sadece fedakarlık ve iyilik yaptığım kişiler mutlu olsun o bana yeter
O kadar çok isterdim ki perişan eden insanlara karşı yaptığım özellikle de.. ama maalesef geri dönüşü olmuyor bazı şeylerin insan hem nefret edip hem sevebilir mi oluyomuş demek ki
Mesela bir ablam var, cocugu oldu BIZ baktik, ikincisi oldu biz ilgilendik ( Ben okula falan götürdüm) Ama yaranamadik. Ben hala bekar evdeyim diye benden hep hizmet etmemi bekliyorlar. Yapmadigim zaman laf isitiyorum bisey dedigim zaman laf soktu oluyorum Ve hemen bunu söylüyor evlenince görürüsün falan.. beni kiskaniyormu cekemiyormu bilmiyorum.. Ama Ben yinede Ona aciyorum cocuklarla ilgilenirim yeri geldiginde hala … nekadar kizsamda
Tabii isterim 3 yılımı heba ettiğim sevgilim benle ayrıldıktan 5 gün sonra millet ile kol kola gezip fotoğraf paylaştı ve ben hala aptal gibi onu seviyorum
birine iyilik fedakarlık yaparsın bunu sürekli bekleyene yapmayacaksın senin görevin sanıyorlar sonra hak edene hakkını vereceksin yaptıklarını da anlatmayacaksın ki değeri kalsın