bir insan kendini neden sevmez ve sürekli yargılar?

Selam herkese
BBen böyleyim. Kendimi sevmiyorum, hep yargılıyorum. Aslında kızım ama kız gibi değil erkek gibi hareket ediyorum resmen. Kalabalık bir ortama girince tuhaf oluyorum.. Eskiden elbette erkek arkadaşlarım oldu ama hepsinden ayrıldım çünkü hepsi bana yalancı geliyor. Sürekli aldatıyorlar, kandırıyorlar, beğenmiyorlar. Bakımsızım. Kendime bakasım da gelmiyor gerçi.. Neden böyle bilmiyorum gerçekten. Çok mutsuzum. Beni görenler sanki hayat enerjini çalmışlar senden diyor. Çünkü gerçekten çalındı.. Evden hiç dışarı çıkmazdım. Arkadaş edinmezdim. Tek arkadaşım yani etrafımda gördüğüm annem ve kardeşlerimdi. Bugüne kadar hiçbir şey yapmadığımı, öylesine yaşadığımı fark ettim. Kendimi beğenmiyorum. Sürekli uyuyorum ve yemek yiyesim de gelmiyor açıkcası.. Sanırım her şey çok fazla geldi bana. Yani birileriyle bir şey yaşamak ve sanki sürekli yaşamak zorundaymışım gibi hissetmek... Kızlı erkekli grup olsun ben dışarda kalan taraf olurum hep. Bazen açıkcası lezbiyen videolarına bakıyorum ve merak ediyorum kızlar sizler de izliyor musunuz bu tarz şeyleri. Yoksa sadece ben mi yapıyorum.. Hep kendimi sorguluyorum çünkü cahilim, bilgisizim. Öğrenmeye çalışıyorum ama öğrenemiyorum... Keşke böyle olmasaydı dicem ama oldu işte ve oluyo. Ben her şeyden aşırı sıkılıyorum artık. Gerçekten
bir insan kendini neden sevmez ve sürekli yargılar?
Cevapla