Görünüşümden memnun değilim bunu nasıl aşabilirim?

Dönüp dolaşıp zihnimde hep aynı günü yaşıyorum. Yeni ortamlara girdiğimde, arkadaşlarımla beraberken, insanlarla tanışırken, birşeyler ters gittiğinde, başarısız olduğumda, toplumdan kendimi soyutladığımda. Lisenin ilk yılıydı bir seçmeli dersimiz vardı derste 6 ya da 7 kişi vardı. İçlerinden bir çocuktan çok hoşlanıyordum. Hiç unutmuyorum okulun ilk haftasıydı ilk çarşamba günüydü. Derse girdiğimizde yanıma okulda çok tanınan bir kız oturdu sınıf çok büyüktü neden yanıma oturduğunu anlamadım. Derste hoca herkesle tek tek konuştu sıra bana geldiğinde bir soru sordu o soruyu cevaplarken kız bir anda bana döndü yüzüme baktı ve sen neden böylesin dedi. Ne olduğunu anlamadım bir süre yüzüne baktım sınıftaki herkes sustu. Daha önce hiç tanışmamaıştık okuldaki ilk haftamız ve yanlış bir şey söylemediğime eminim. Sonra devam etti sen buraya yanlış geldin herhalde yolu şaşırmış olabilirsin birinin kardeşi falan mısın 6. sınıf gibi duruyorsun. Bir an için ciddi sorabileceğini düşündüm ama yüzünde bir sırıtış vardı ve alay eder gibi konuşuyordu detaylı olarak söylediği bazı şeyleri de tam olarak hatırlayamıyorum. Hayır dedim konuyu idrak edememiştim neden birden böyle bir soruyla karşılaştığımı. Hoca neden böyle dedin? dedi kıza sonra sınıftakiler de beni savundu sonra gözlerim dolmaya başladı saçma sapan sorular soruyorlardı konuyu değiştirmek için annen baban ne iş yapıyor falan gibi aptal gibi bir yandan cevaplıyor bir yandan ağlamaya başlıyordum. Sonra hoca lavaboya gidebilirsin dedi dersten sonra da neyseki okul bitiyordu zil çalana kadar orada ağladım. Sonra döndüm çantamı aldım çıktım gözlerim şişmişti annemin gelmesi için okulun kapısında bekliyordum neden ağladığımı sorduğunda bir yalan düşünüyordum. Bir hocamız yanıma geldi biraz konuştu benimle sarıldı kendini üzme dedi gitti. O zamanlar pek arkadaşım yoktu sonra sınıfımızdan bir çocuk geldi yanıma yüzüme baktı ne oldu diye sormadı sadece beni güldürmek için birşeyler söyledi, güldüm de. O zaman anladım ki kötü olmak bir seçim ve toplum tarafından daha çok sevilen insanlar çünkü kendilerini göstermeyi iyi bilirler, insanlarla iletişimi. Şimdi hayatım kötüye gibi gittikçe kilo aldım kendimi sevmiyor dış görünüşümü beğenmiyorum, herkesten kendimi soyutluyorum. Her hatamda o güne geri dönüyorum ve kimseye anlatamıyorum. Elimden gelse o güne tekrar dönerdim o kıza ağzının payını verirdim hocayanın umarsızlığına sayardım. Ve konuyu değiştirmek için saçma sorular soran sonra da kızın en yakın arkadaşları olan o gerizekalılara hiç cevap vermezdim. Artık benim için yeni bir hayat başlıyor üniversite sınavına hazırlanıyorum ve belki bu yıl gidicem. Olduğum kişiyi insanlara yansıtabilmeyi öğrenmem gerek. Bunu nasıl aşabilirim?
Görünüşümden memnun değilim bunu nasıl aşabilirim?
Cevapla