Umut etmek size iyi mi gelir, yoksa kötü mü?

Evet, umut insanın doğasında vardır. Bu hiçbir zaman inkar edilemez. Benim içinse bambaşka bir boyuttadır. İyiliğin umudu, aşkın ve sevginin umudu, güzelliğin umudu... Hepsi pahabiçilmez ve ayakta tutan yegane şeylerdir. Ruhumun bunaldığı her an gökyüzünde çok uzaklardaki yıldızları gözle seçerken içimde varolan şey hep umut oldu. Ne kadar çaresiz olsam da ayakta tutan şeyin derinlerde büyük, küçük farketmeksizin umut olduğunu biliyorum. Ancak akıllı olmak da gerekir. “Bir şeyin ilaç ya da zehirli olmasını sağlayan şey dozudur; umudunda da.” İşte bu insana aptal olmaması gerektiğini gösteren çizgidir. Eğer iyilik, güzellik, aşk, sevgi ve diğer şeyler için umut kalmamışsa artık umut beslemek bir güzellikten veya ilaçtan çok insanı, aptala dönüştürür. Bu da bizi hatalarla, kırgınlıklarla dolu arka sokaklara çeker. Umut etmekten çekinir ve korkar hale geliriz. Her şey ayarında ve dozunda olmalı bu yüzden. Umut da öyle. Unutmamız gereken bunun farkında olduktan sonra gökyüzünde uzakta belli belirsiz, sönmeye yakın yıldızlara bakarken her zaman karanlığa ışık tutan bir umut vardır. İyi ve güzel şeylerin umudu. Yeter ki ne olursa olsun, o ışığı görmeyi bilelim..

Umut, yaşama sevinci verir. Yola devam edebilmen için çukura saplanmış ayağını kurtaran bir güçtür. Fakat geleceğe dair umutlanırken, hedef olabilecek hayallere odaklanmalıyız.