Ruhsuz insanlar üzerine?

İstisnalar elbet vardır ama genelleme yapacak olursak bende katılıyorum yazdıklarına.
Bir arkadaşım anlatmıştı
Bizim köyde bir meddah vardı. Adamın yanında gülmeden 5 dk duramazsın derdi.
Bir gün o adam kendini asmış.
Çok acı çeken insan artık bazı şeyleri takmamaya her şeye rağmen gülmeye, hayata tutunmaya çalışıyor.
Belki de artık duygusal görünmenin bir zayıflık olduğunu düşünüyor.
Burdan ne çıkarmalıyız dersen
İnsanları bilmeden , tanımadan önyargılı yaklaşmanın doğru bir davranış şekli olmadığıdır.

Elbetteki her insan gibi hepimizin sıkıntıları olacak benimde ziyadesiyle oldu ve olmaya da devam edecektir. Buna ragmen asla ruhsuz tepkiler ve sorumsuzca bir yaşam sürmedim. Cunku ne kadar sıkıntı yaşarsak yaşayalım hepimizin gamsız olmayıp topluma karşı önemli ödevleri vardır ve bu ödevlerle toplum ayakta ve dirençte durabilir.