Başınızdan geçen garip ve ürkütücü olayları anlatır mısınız?

bizim köydeki evimiz yanmisti. teyzem ahirdan geldi bende bebek besigi salliyordum 7-8 yaslarindaydim. duman doldu evin ici. ik katli bi evdi ikinci katinda bi odadaydim bende teyzem kücük kiziyla.uyutmaya calisiyordum. teyzem disaridan dumani yangini görmüs iceri dalmis. ben ne oldugunu bile farketmedim.soba cok yaniyor falan sandim.köy sobalari dumani evede yayilir genelde. teyzem odaya geldi cocugu besikten kucagina aldi benide eliyle cekistirdi hemen disariya dogru ama alt kat alev almisti. alevler görünce sok olmustum. alt kata inemedik teyzemde paniklemisti belli oluyordu. sonra üst kata evin üstüne ciktik.köyün milleti toplanmisti su döküp bize cagiriyordular. Allahtan uzun bi armut agacimiz var, eskiden evin üstünden babaannem izin vermeyince armutlari ordan toplardik:) teyzem bebegi kesaniyla kendine bagladi önce beni tuglalarin ardina tuttu koydu agaca yaklastirdi bende sükürler olsun tirmanmayi seven bilen cocuktum. ama korkmustum agaca yapistim.teyzem hadi yavas yavas in diyordu. eliyle hareketler yapiyordu.cocuk bas bas bagiriyor duman etrafta. kafam patlayacak sanki. insanalr iskeli falan dayamaya basladilar agaca. yavas yavas indim teyzem pesimden geldi. öyle atlattik elhamdülillah. evede bisey olmadi boya badana tamiratlar falan tekrar eski haline döndü. bütün olay bi kac dakika icinde gerceklesti ama bana saatler gibi geldi.

14 yaşındaydım. komşu yazlığımdaki çocukla bisiklete binmiş karşı siteye gidelim dedik. arasıda orman yaklaşık 1.5 km.. sitemizin tam çıkışında eskiden bi amcanın meyve sattığı boş bi kulübe var. benim bisikletim eskiydi vitesini ayarlamak için evin önünde durduk vitesi en düşüğe aldı sonra birden bi gariplik olduğunu farkettik. evin içinden çığlıklar bağırmalar geliyor. allah dedik noluyo demeye kalmadan evden 3 tane bıçaklı tinerci bir fırladı napıyorsunuz lan orda diye. arkadaşım beni bırakıp gitti benim bisikletin vitesi en düşükte ayarlamayıda bilmiyorum kaldım arkada. ormanda sesim yankılandı resmen gel buraya düzelt diye ağzıma geleni sayıyorum adamlar arkada. geldi düzeltti hava hafiften kararırken ormanı geçtik gittik. orada polis değil jandarmalar var. çağıralım bi şekilde diyorum gerek yok onlar çoktan gitmiştir diyo. ailemizi arayalım diyoruz telefon yok. geri dönerken yolu nerdeyse yarılamışız bi baktık üçüde yolun ortasındaydı ellerinde hala bıçak. aynen dedikleri şu :"boşuna kaçmayın nereye gideceksiniz ki?" yanımdaki erkek ağlıyo ben tepki veremiyorum dondum kaldım tekrar geri dönmeye başladık döndük 3 yaşlı kişiye rastladık durumu anlattık onlarda otobüs bekliyolarmış olmazsa bırakırız sizi dediler. bekliyoruz bunlar geldi.. amcada anladı bu çocukları tinerciler kovalıyomuş siz gördünüz mü dedi adamlar bıçağı ceplerine soktular hayır deyip dümdüz devam ettiler. yanımızdan geçerken arkadaşıma: "madem bu kadar korkuyosun gece saati ormana kızla girme" dedi ve gitti. geceleri evden çıkamadım. daha doğrusu kendi şehrime dönene kadar çıkamadım.

Köye gitmiştik ailecek. Bir gün işte sıkıldık dışarı çıktık. Böyle dağın başındaydık annem ben ve kuzenim. Ana caddeden gitmek yerine kısa diye başka yolları seçtik. Issız bir de kimsecikler yok. Biz böyle giderken cadde tarafından bir asker arabasının durduğunu gördüm. Anneme falan söyledim birileri bize bakıyor dedim. Hızlı hızlı ilerlemeye başladık sonra üç kişilerdi, indiler arabadan. İyice korkmuştuk çünkü ellerinde silah falan vardı bir de. Koşuyoruz nerdeyse. Onlarda koşuyor zaten bağırmaya başladılar durun diye. Durmadık korkudan ilerliyoruz iyice sonra durmazsanız ateş edicez falan dediler biz mecburen durduk ama o sırada içimden allam nolur bir şey olmasın oruç tutucam falan diyorum. Annem de kurban kesicem falan dedi. En sonunda yanımıza geldiler. Bizi terörist zannetmişler. Birkaç aydır arama yapıyorlarmış. Kimlik falan filan istediler. Biz yeni geldiğimizi söyledik işte bir şekilde ikna ettik. Özür dilediler ama o korku bana yetti yani felaketti. O an aklımdan tomarla şey geçti. Bunlar bizi kaçırır dedim, bunlar bizi sonra öldürür. Aaaaaaağ :(

en kötüsü neydi 7 yaşındaydım mahallede kaldırımda oturuyorduk .. o zamanlar köpek korkum yoktu çok sevdiğim bir kız arkadaşımın alman kurdu köpeği vardır o gün köpekte bir huysuzluk vardı .. durdu durdu sonra arkadaşımın boğazını yakaladı ve şah damarından ısırmış kız oracıkta öldü o ısırdıktan sonra tek hatırladığım çevredeki komşu kadınların bağrışı ve sonra gözlerimi hastanede açtım uzun süre psikolog tedavisi alsam da fayda etmedi köpeklerden çok korkuyorum , arkadaşlarım yanımdayken köpek gördüğüm zaman kucaklarına atlama noktasına kadar gelebiliyorum ki babam uzun süre küçükken beni kucağında taşımıştır köpek gördüğüm vakit :S

2-3 yıl önce bir Kandil akşamı annemler Camiiye gitmişlerdi, evde sadece ablam ben ve erkek kuzenim kalmıştık. Önce KURAN okuduk sonrada namaz kılıp dua edicektik... Tam namazımızım ortasında perde kendi kendine sallanmaya basladı hepimiz farkettik selam verdikten sonra kalkıp baktık pencere felan açık değildi, üstelik biz hepimiz pencereden uzaktık biz değmiş olamazdık aramızda epey vardı. Neyse tırsa tırsa namaza devam ettik birden kanepenin içine doğru çöküp tekrar düzeldiğini farkettim. sanki biri oturup oturup kalkıyodu aynı yere... selam verdik tekrar ablam ve kuzenemi anlattım daha da korkmaya basladık derken elektrikler kesildi yemin ederim Allah şahit.Hepimiz ayaktayız birbirimize sarıldık dua etmeye basladık. Ben ağlıyorum tabi korkudan.. biliyorum çünkü şeytanın işi biz kılmayalım diye oynadığı bi oyun. Sonra sakinleştim biraz namazımı kılmaya devam ettik elektriklerle birlikte annemlerde eve geldi. O geceyi asla unutamam :/

Arkadasim ingilterden hollndaya gelmsiti ailesnin yanina bende onun yanina kalmaya gittim baska bir sehire gece hic tanimadigim 2 erkekle hic tanimadigim bir sehirde birsuru ictip cocuklar bizi eve birakti benim arkadasim ayakta durrucak hali yok evinin onunde olmamiza ramen evim sutaraftya diye beni goturdu ve tam 4 saat boyunca yolumuzuj ormanda kaybettk saat sabahn 6sinda evi anca bulduk -6 dereceydi kotu olan suki etrafta terk edilmis fabrikalar ve 1 2 tane ev vardi geriszekali arkadasim cok sarhostu ve butun 4 saat boyunca hayir kaybolmadik burdan diyip baska bir sehire kadar yurttu ve butun yol boyunca gulerek yiyistigi cocgun nekadar harika oldugu ve cani cok pizza istedgini anlatti siz siz olun sakin sarhos biriyle kaybolmayin

9 yaşlarındaydım ailemle akşam yemeği yedik ders çalışıyorum annemle kardeşim mutfağa gitti babam dışarı çıkmıştı aradan yarım saat geçti koridorda bi gariplik vardı tıkırtı geliyo bi gölge vardı kafamı kaldırdım bi adam babam zannettim tam göremıyorum suratını ama erkek ya kim olabilir diyorum gel diyorum niye orda bekliyosun baba: bana sus diye işaret ediyo küçük kardeşim önünden geçti wcnın ışığını yaktı bide ne görüyüm tanımadığım biri annemın yanına koştum inanmadı balkonda bekleyip polisİ aradık geldiler kapıyı biri açması lazım annem gıttı kapı açarken içeri doğru baktığında heryer dağılmış olarak gördü kapıyı açamadan balkona koştu tekrar cesaret toplayıp girdi açtı ve hırsızla konuşuyomuşum hırsıza gel diyomuşum.. sonra cevreden 5 kişi getirdiler çevrede gezenleri bu muydu gördüğün diye sordular hyır hiç biri değil 1 hafta babama yaklaşamamışdım hırsıza benzettiğim için kötü bi seneydi anlıycağn..

Herhalde uyanmissindir artik, benimde basima ürkütücü bir olay gelmisdi o zaman sanirim 4.5 yasinda felandim bizim bahcenin karsisinda eski tahtadan yapilmis bir ev var icine rahatlika girliebiliyor. Birgün ben ablam oda 7 yasinda felandi birde kücük erkek kardesim parktan eve dönerken yakin diye bizim bahceden gitmeye karar verdik adamin biri o eve girmis evde eski oldugu icin tahtalar cok SIK deyil icini görebiliyorsun yani, bize isaret parmagiyla gel yapiyordu ve tamamen soyunmaya basladi sonra tabi ben zaten ürkek biriyim cocuklugumdan belli vardir bende hemen ablama kacmayi teklif ettim ona kalsa belkide gidecekti adamin yanina cünkü bana o sirada birde soruyorli gidelimmi ben tabi iyice panik oldum kostura kostura eve kactigimizi bilirim. Zaten küccüken o yüzden nerde adam görsem yalniz disardayken hep korkmusumdur

Geçenlerde bir korku kitabı okuyordum. Gece o kitabı kapatır kapatmaz yattım. Bir vakit uykumda üstümde bir ağırlık hissettim. Sanki biri benim üstümden doğru yanımdaki kütüphaneye uzanmak istiyor gibiydi. Annem bir şey alacak sandım. Gözlerimi açtım ve bir hafiflik... Önemsemedim ve tekrar uykuya daldım. Sonra tekrar bir şey çullandı üstüme fakat bu sefer sarsıyordu. Yatağın bile ses çıkardığını duydum ama gözlerimi açasım gelmedi hiç. Gitti sonra.

Birkaç hafta sonra da tekrar geldi. Rüyamda görüyordum ve ondan kaçıyordum. En sonunda üstüne atlayınca birden gerçek oluverdi, boğazımı bir şey sıktı. Sonra dua ettim ve gitti. Ama kalktığımda o elin dokunduğunu hissedebiliyordum boğazıma.

Akşamları işten çıkıyorum ve eve kadar yürüyorum.

Bir kış günüydü,kar lapa lapa yağıyordu ve hava olabildiğinden fazlasıyla soğuktu,ellerim ve ayaklarım buz kesmişti.Caddede kimseler yoktu ,etraf o kadar korkunçtu ki korku filmlerini aratmayacak bir hal almıştı.Ürpererek ve titreyerek yürümeye devam ediyordum hala.Bir araba karşıma çıktı filmlerde olur ya hani farlar gözlerimi alıyordu.Korkttum arkama bakmadan koşmaya başladım ,ayağım taşa takıldı ve düştüm yerde sürünerek ayağa kalkmayı başardım ve o hızla bir baktım ki eve varmışım.:)

11 yaşımda falanım.. hayatımda ilk defa korku filmi izliyordum halam vardı yanımda ve evde tekiz.. halam da genç üniversiteye gidiyordu en fazla 20 yaşında. filmde halkaydı.. sonra orada telefon çaldı 7 gün içinde öleceksin falan dedi biz korkuyoruz falan tabi o sırada kapı çaldı. neyse gittik baktık kapıda kimse yok aşağıya baktık yine kimse yok.. muhtemelen mahallenin çocuklarıydı ama baya korkmuştuk..

banada cok oluyordu karabasan hatta bazen akşamları temiz bıraktığım kıyafeti sabah kirli buluyordum bazende vücudumda morluklar insan zamanla alışıyor ve artık korkuyu yeniyorsun 3 harfliydi karabasandı artık tecrübeli oldum bu konuda umursamıyorum:)

Herkes var demiş benim niye yok ya.Hayatım çok monotonlaşmış.En kötü geçen şey gece karabasan basması.Hatta en sonuncusunda bayya korkmuştum.Ölücekmiş gibi hissettim kendimi,ölümü en yakın hissettiğim zamandı sanırım düşünün artık dua edip kelimeyi şehadet getirdim gidiciyim ben sanırım diyip.Çok bunalmıştım o zamanlar,bazı şeyleri fazla sıkıntı yapmıştım kendime hatta ölmek istemiştim ama tabii artık tövbeliyim.

hayatımdaki en korkunç olaylar bundan 2-3 ay önce başıma geliyordu ... pskolojik sorunlarım vardı! sürekli yalnız yaşayan biriyim, ve geceleri aslında olmayan şeyleri gözlerim açıkken yaşıyordummm... çok korkunç şeylerdii... acayip acayip yaratıklar görüyordum bana saldırıyorlardı...ve sürekli evimin lavabosundan biri bana yaklaşıyordu, etrafta çığlıklar vardı... ben nesefsiz kalıyordum ve ellelrim ayaklarım tutmuyor yere düşüyordum... ve ben bunları yaşarken kimse yanımda yoktu... daha sonra kendime mıska yazdırdım ve artık çok rahatım...