Kendini değersiz hissetmek?

her zaman olumsuz etkenler ile ortaya çıkmaz. aslında kendini boşlukta hissetmek, hayatın arkasını görmeye başlamak demektir. hayatın korkunç durağanlığını; arkadaşlar, gülmece, televizyon, hobiler, konuşmak, sevmek ve bunun gibi kendini oyalayıcı şeylerden uzakta kalarak hissetmektir. kimi zaman isteyerek, kimi zamansa çaresiz.

ve ya sonra ? sorusuna cevap alamadığımız duygudur.

“Aslında o kadar da önemli biri olmadığımızı anladığımızda neden üzülüyoruz ki?” diye sormuştu o gece. “Bunun temel bir aydınlanma anı olması gerekmez mi? Hepimizi önemli insanlar olduğumuza inandırdılar. Sonra da çekip gittiler.”

Sonra da gitmişti. Evet. Önemsiz insanlar olduğumuzu hatırlamaya yeniden ihtiyacımız var. :(